Σπέρνουν πείνα, θερίζουν θυμό: γιατί η Βοσνία καίγ εται

Link

Της Chiara Milan μέσω Roarmag (for English here)
Μετάφραση Μ.Θεοδοσιάδης

Αποτυχημένες ιδιωτικοποιήσεις, τεράστια ανεργία και ένα απόλυτα αναποτελεσματικό και ασύδοτο πολιτικό σύστημα πυροδοτούν τις διαμαρτυρίες στη Βοσνία.

Η Βοσνία-Ερζεγοβίνη αναδύεται εν τέλει από τα παρασκήνια, για άλλη μια φορά ως χώρα παραδομένη στις φλόγες. Στις 5 Φεβρουαρίου, εργαζόμενοι που απολύθηκαν λόγω των πρόσφατων ιδιωτικοποιημένων στα εργοστάσια της βιομηχανικής πόλης Τούζλα – η τρίτη μεγαλύτερη στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη – βγήκαν στους δρόμους με σκοπό να διεκδικήσουν την υγειονομική τους περίθαλψη και τις συντάξεις τους, για να πάρουν πίσω την 50μηνη αμοιβή τους, και να απαιτήσουν από την κυβέρνηση να καταπολεμήσει την ανεργία στους νέους, το ποσοστό της οποίας στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη σκαρφάλωσε στο 60%.

Οι διαδηλώσεις, που διοργανώθηκαν από τις τοπικές συνδικαλιστικές οργανώσεις και τα σωματεία ανέργων του καντονιού – όπως ανακοινώθηκαν μέσα στην σελίδα του Facebook: «50.000 άνθρωποι για ένα καλύτερο αύριο» – ενώθηκαν με τους φοιτητές και τους πολίτες, οι οποίοι στάθηκαν μπροστά στο κτίριο του ειρηνοδικείου πριν κινηθούν προς το δημοτικό κυβερνητικό κτίριο, με πρόθεση να εισέλθουν στις εγκαταστάσεις του. Όταν οι διαδηλωτές απωθήθηκαν βίαια από την αστυνομία άρχισαν να πετούν αυγά και πέτρες στον τοίχο του κτιρίου, ενώ οι αστυνομικές δυνάμεις επιβολής της τάξης – με στόχο να διασφαλίσουν την είσοδό του – απάντησαν με δακρυγόνα και σφαίρες από καουτσούκ. Η πόλη της Τούζλα ήταν εντελώς αποκλεισμένη, και στο τέλος της ημέρας αναφέρεται ότι 27 άνθρωποι συνελήφθησαν, ενώ ένα άλλοι 23 τραυματίστηκαν.

Δεδομένου ότι οι εργαζόμενοι δεν παραιτήθηκαν, δύο ακόμα ημέρες της αναταραχής ακολούθησαν. Μέσα σε λίγες μέρες, έξι κινητοποιήσεις αλληλεγγύης προς τους εργαζόμενους Τούζλα οργανώθηκαν σε ολόκληρη τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, καί στις δύο ημι-αυτόνομες οντότητες που απαρτίζουν τη χώρα από το τέλος του πολέμου: την κυρίως Σερβική οντότητα Republika Srpska, και την Βοσνιακό-Κροάτική Ομοσπονδία της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Ωστόσο, ενώ τη συγκέντρωση στη Μπάνια Λούκα (την πρωτεύουσα της σερβικής ένωσης) ακολούθησε μια ειρηνική πορεία, στη Ζένιτσα, Μόσταρ και Σεράγεβο οι διαδηλώσεις μετατράπηκαν σε αντάρτικο πόλης.

Μετά την πυρπόληση του κυβερνητικού κτιρίου της Τούζλα, ο επικεφαλής του καντονιού Sead Čaušević παραιτήθηκε, ενώ την τρίτη ημέρα αναταραχών ακόμη και κυβερνητικό καντονίο μιας άλλης βιομηχανική πόλης, της Zenica, πυρπολήθηκε και ο πρεσβύτερός της παραιτήθηκε επίσης. Την ίδια ακριβώς ημέρα, στην εθνικά διχοτομημένη πόλη του Μόσταρ, τόσο το δημαρχείο και όσο και το κτίριο του καντόν πυρπολήθηκαν, καθώς και τα κεντρικά γραφεία των δύο κύριων εθνικιστικών κομμάτων, του κροατικού HDZ και του Βοσνιακού SDA. Στην πρωτεύουσα του Σεράγεβο το προεδρικό κτίριο που φιλοξενεί εθνικά αρχεία, το καντονικό και δημοτικό συμβούλιο έγιναν στόχος της οργής, όντας σύμβολα μιας διεφθαρμένης και ανίκανης πολιτικής τάξης που λεηλατεί τη χώρα από το τέλος του τελευταίου πολέμου. Στο Σεράγεβο, σε πρώτη φάση, η αστυνομία αντέδρασε με χειροβομβίδες κρότου-λάμψης και πλαστικές σφαίρες, ενώ αναφέρθηκαν συγκρούσεις στην περιοχή Skenderija.

Παρά το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή η ανάλυση και οι συζητήσεις περιστρέφονται γύρω από τη βίαιη τροπή που πήραν οι διαμαρτυρίες, αξίζει να κάνουμε ένα βήμα πίσω, αναφορικά με το γιατί οι διαμαρτυρίες ξεκίνησαν από το συγκεκριμένο μέρος. Η Tuzla με το αλμυρό έδαφος είχε βιομηχανική δραστηριότητα από την εποχή της αυστρο-ουγγρικής αυτοκρατορίας. Η πολυεθνική πόλη, ένα σταυροδρόμι διαφορετικών λαών, είναι γνωστή ως προπύργιο του (πολυ-εθνικού, σύμφωνα με ισχυρισμούς) Σοσιαλιστικού Δημοκρατικού Κόμματος. Τα μεγαλύτερα εργοστάσια στην περιοχή που εθνικοποιήθηκαν στο πλαίσιο του σοσιαλιστικού συστήματος, υποβλήθηκαν σε μια διαδικασία ιδιωτικοποίησης μετά τον πόλεμο που οδήγησε στην χρεοκοπία με συνέπειες απώλεια θέσεων εργασίας για την πλειονότητα των εργαζομένων.

Μετά την ιδιωτικοποίηση του εργοστασίου απορρυπαντικού DITA (το 2007), οι μεγάλοι ιδιοκτήτες του – υπερχρεωμένοι με τραπεζικά δάνεια – δεν κατέβαλαν πληρωμές στα συνταξιοδοτικά ταμεία ούτε (στα ταμεία) ασφάλισης και υγείας των εργαζόμενων, και παρά του ότι κατατέθηκε εναντίον τους μήνυση, δεν είναι εφικτό να τους ασκηθεί δίωξη λόγω της αδυναμίας τους να εμφανιστούν στο δικαστήριο*. Μετά το κλείσιμο της επιχείρησης, τον Δεκέμβριο του 2012, οι εργαζόμενοι της DITA – ένας γίγαντας που πριν από τον πόλεμο παρείχε εγγυημένα 1.400 θέσεις εργασίας – επέλεξε να μην κατέβει σε απεργία, αλλά να ξεκινήσει πικετοφορίες έξω από το εργοστάσιο. Σήμερα, έπειτα από περισσότερο από ένα χρόνο διαμαρτυριών και πείνας, ο κόσμος άρχισε να καταλαβαίνει τα παράπονά τους.

Οι εργαζόμενοι της Τούζλα είναι απλώς ένα σύμπτωμα της οικονομικής κατάρρευσης της χώρας, της οποίας το διοικητικό και πολιτικό σύστημα – επιβαλλόμενα από τα έξω – δεν απέδωσε ποτέ. Η συλλογική οργή τους επανέφερε το ζήτημα της πολιτικής οικονομίας πίσω στη Βοσνιακή ατζέντα, ενώ οι πολιτικοί προσπάθησαν να κρύψουν τις οικονομικές συνθήκες της χώρας με το παιχνίδι της εθνικής κάρτας. Με συνολικό ποσοστό ανεργίας κοντά στο 28%, την ενδημική διαφθορά και το αναποτελεσματικό νομικό σύστημα, οι εργαζόμενοι της Τούζλα απέδειξαν ότι η επισφάλεια – ως αποτέλεσμα της νεοφιλελεύθερης ιδιωτικοποίησης των εταιρειών τους – επηρεάζει όλους τους τομείς της κοινωνίας.

Η Βοσνία επέστρεψε από το προσκήνιο, αυτή τη φορά όχι ως η ξεχασμένη περιφέρεια της Ευρώπης, αλλά και ως σύμβολο του κατά πόσο το θανατηφόρο μείγμα της «αποδοτικής μετάβασης» (με ακρίβεια, οι περιπτώσεις των αποτυχημένων ιδιωτικοποιήσεων) με γνώμονα τις πολιτικές της ΗΠΑ/ΕΕ (στην ουσία, ένα αναποτελεσματικό και εντελώς ασύδοτο σύστημα διοίκησης) μπορεί να οδηγήσει σε ασυγκράτητη οργή ​​εναντίον ολόκληρης της πολιτικής τάξης η οποία, όπως ο λαός της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης ήδη κατήγγειλε το περασμένο καλοκαίρι, ότι δεν αντιπροσωπεύει κανέναν, αλλά τις εθνοτικές ελίτ.

Αυτή τη φορά η εθνική κάρτα δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί πια, γιατί μαζί με τους εργαζομένους της DITA, Konjuh, Resod-Gumig, Polihem και Poliolchem ​​(όλα τα πρόσφατα ιδιωτικοποιημένα εργοστάσια που κατέρρευσαν στην Τούζλα), υπάρχουν και οι φοιτητές – οι οποίοι δεν έχουν το δικαίωμα να συμμετάσχουν στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα Erasmus+ ως συνέπεια της απροθυμίας των πολιτικών να βρεθούν σε συμφωνία με άλλα υπουργεία παιδείας – η LGBT κοινότητα, που κατέστη στόχος βίαιων επιθέσεων από θρησκευτικούς εξτρεμιστές κατά τη διάρκεια του τελευταίου Διεθνούς Φεστιβάλ Υπερηφάνειας στο Σεράγεβο, και όλα αυτά τα άτομα των οποίων τα δικαιώματα καταστρατηγήθηκαν για λογαριασμό μιας επιτυχημένης «μετάβασης» στην ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση, που θρέφει και νομιμοποιεί την πολιτική τάξη.

Τώρα η Βοσνία είναι πραγματικά ενωμένη την Ευρώπη – αλλά από μια σκοπιά αρκετά διαφορετική σε σύγκριση με αυτό που αρχικά είχαν φανταστεί οι Ευρωπαίοι γραφειοκράτες: οι πλατείες της φλέγονται, όπως αυτές στην Ελλάδα, την Ισπανία και την Τουρκία.

η Chiara Milan είναι ερευνητής πάνω στην κοινωνία των πολιτών και τα κοινωνικά κινήματα της Νοτιοανατολικής Ευρώπης στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστημιακό της Φλωρεντίας, και επεξεργαστής κειμένων στο East Journal .

* Η Emin Eminagic παρείχε τις πληροφορίες αναφορικά με τη διαδικασία ιδιωτικοποίησης του DITA.

Advertisements

«ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ» ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Συντρίψτε την κανονικότητα, στην τελευταία ίσως ευκαιρία του κόσμου για ωρίμανση κι ενηλικίωση..!

H εναντίωση στην πολυπρόσωπη υπουλία της εμπέδωσης της "κανονικότητας"…

…είναι στην ενστικτώδη περιφρόνηση που εισπράττουν στις παιδικές κι εφηβικές συνειδήσεις οι μαρτυριάρηδες ή "καρφιά", οι μυξογκρινιάρηδες εαυτούληδες που μονίμως φταίνε οι άλλοι για τις δικές τους μηχανορραφίες και για ό,τι παθαίνουν, τα επιτηδευμένα "αγιοπαίδια"…

…Είναι στο υψηλό αίσθημα δικαιοσύνης που διακατέχει τα αισθητήρια των παιδιών απέναντι στο "δίκαιο" των αρχιμπούληδων, των κακομαθημένων μικρών τυραννίσκων-καθρεφτάκια των φανερών ή κρυφοφασίζοντων γονιών τους, των "πλαγίων οδών" απ’τις οποίες "ελίσσονται" συνομήλικοι κι ενήλικοι…

…Αυτά τα παραπάνω ψυχικά εφόδια, δηλαδή, που αποτελούν από νωρίς το "στόχο για τα βελάκια" της τρελαμένης ανταγωνιστικότητας στο σαφάρι της άχρηστης βαθμολογημένης "γνώσης", της επιβράβευσης κάθε είδους συμβιβασμού, της λογικής και των "αναγκών" των τραπεζοκρατούμενων αγορών, της "ωρίμανσης", των πατημάτων επί πτωμάτων, της ταξικής προπαγάνδας, της κενόδοξης κι ομοιόμορφης "κουλτούρας", της ενσωμάτωσης σε μια μαζική προδοσία κάθε υποψίας αθωότητας, διαφορετικότητας, ψυχικής ακεραιότητας…(Εσωτερικός ήλιος!)

…Και είναι στη βροντερά βουβή απόγνωση και απογοήτευση και αποπνιχτική ασφυξία των παιδιών κι εφήβων, που γέρνουν και τσακίζονται σαν εύθραυστα άνθη στην τρομαχτική πνοή ανέμων. Αυτών της ψυχοπαθητικής προσποίησης, της πλαστικοποίησης κάθε υλικής και πνευματικής πτυχής του κόσμου, της σοβαροφανούς υποκρισίας, της επιβράβευσης του χαφιεδισμού (μέσω και του άγραφου μα σεβάσμιου και νομιμόφρονος εγχειριδίου "Μπατσόπνευστης Αγωγής του Υπήκοου"-δήθεν πολίτη), της τρομοκράτησης του ευάλωτου, της απομόνωσης του ονειροπόλου, της δαιμονοποίησης του ανεξάρτητου, της παραχάραξης του αληθούς, της ενοχοποίησης του ερωτικού, του χλευασμού του διαφορετικού, του χαμαιλεοντισμού και ξεδιάντροπου οπορτουνισμού του ιδεολογικοποιημένου.

Όλων, δηλαδή, αυτών των σαρωτικών "ανέμων" που εμποδίζουν από πολύ νωρίς τη φυσική διαδικασία άνθισης της ζωής κι ανάπτυξης όλων των δυνατοτήτων και ικανοτήτων της. Στραγγίζοντάς την απ’όλους τους "ζωτικούς χυμούς της",τσαλαπατώντας κάθε αυθεντικό σάλεμά της, μαραίνοντας εν τη γενέσει κάθε προοπτική ενότητας του καθενός με τον εαυτό του…

Αυτή είναι η "κανονικότητα", το μπάσταρδο αδελφάκι της "νομιμότητας", δηλαδή του δίκαιου των ισχυροτέρων και βλακωδέστερων (στην υπηρεσία των πρώτων και πολύ συχνά ταυτιζόμενων απόλυτα με τους πρώτους) στην πλέον νοσηρά κυνική και διαστροφική έκδοσή του!
Κι αυτή είναι η αέναη διαρκής πτώση του ανθρώπινου όντος.
Από το βασίλειο της ορθής λογικής στο χαμαιτυπείο του παρά-λογου, από το ουσιαστικό στο φαινομενικό κι επιδερμικό, από την ανεξαρτησία της αντίληψης στην τυρανία του κρετινισμού, από το δικαίωμα στη γνώση και τους καρπούς της στην τιμωρία της ημιμάθειας κι αμάθειας και την καταδίκη του σκοταδισμού. Από το ευθυτενές παράστημα στο γονυπετές σούρσιμο…

ΠΑΙΔΙΑ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ! Να ξέρετε πως ΔΕΝ ΕΙΣΤΕ ΚΤΗΜΑ ΚΑΝΕΝΟΣ!
Δεν ανήκετε καν ούτε στους ίδιους τους γονείς σας. Δεν είστε με τίποτα υποχρεωμένοι, ούτε και πρέπει, να αναπαράγετε και διαιωνίζετε όσα "τα βρίσκετε έτσι"!
Μην καταδέχεστε να είστε τα στατιστικά δεδομένα οποιουδήποτε συστημικού και αηδιαστικά υποκριτικού αναλυτικού προγράμματος εκπαίδευσης. Και να αποτελεί το παρόν και η βιωσιμότητα του μέλλοντός σας τις "παράπλευρες απώλειες" στις "ειλικρινείς" απόπειρες "επίτευξης δημοσιονομικών στόχων". Τους στόχους δηλαδή και τις ατζέντες αρχιλήσταρχων, μεγαλοαπατεώνων (και πολιτικού υπηρετικού προσωπικού τους), τρωκτικών που ροκανίζουν τις σάρκες των λαών…

Μη γίνετε ΠΟΤΕ οι προδότες των πιο "ζωηρών σας χρωμάτων της καρδιάς σας"(Αφιερωμένο σε όλους τους "εξωγήινους εφήβους"!), πόσο περισσότερο των συνανθρώπων σας! Αλλά οι τιμητές και φορείς όλων αυτών που εμείς απωλέσαμε στην άσπλαχνη και άνιση πορεία της ενηλικίωσής μας, δίχως συχνά να το συνειδητοποιήσουμε έγκαιρα ή πραγματικά…

Η δική σας χάραξη πορείας είναι ίσως η τελευταία ελπίδα κι ευκαιρία του κόσμου για την πραγματική του ωρίμανση κι ενηλικίωση!

Ενός κόσμου όπου ευθύνη μέγιστη κάθε άνδρα και κάθε γυναίκας θα είναι να θεωρεί τον εαυτό του/της πατέρα και μητέρα κάθε παιδιού που ανοίγει τα ματάκια του για πρώτη φορά ή όπου κι αν βρίσκεται ήδη αυτό…

ανιχνευτής

http://antidras.blogspot.gr/2014/02/blog-post_18.html

Βραζιλία: Τα ΜΑΤ εκδιώκουν την Κοινότητα της Ειρήν ης στη Fortazela

http://revolution-news.com/brazilian-riot-police-evict-community-peace-fortazela/

Από τις έξι το πρωί της Πέμπτης, 20 Φεβρουαρίου, περίπου 150 ΜΑΤ ενεργοποιήθηκαν για να εκδιώξουν τους κατοίκους της Κοινότητας της Ειρήνης στη Vicente Pinzón. Ο λόγος για την έξωση 350 οικογενειών είναι η κατασκευή υψηλότερων και πολυτελών κτηρίων, στο πλαίσιο της τουριστικής ανάπτυξης – εκμετάλλευσης της στέγασης που αποτελεί μέρος της διαδικασίας του «εξευγενισμού» που συμβαίνει όχι μόνο στην Fortaleza, αλλά και σε όλη τη Βραζιλία, ειδικά στις πόλεις που θα φιλοξενήσουν το επερχόμενο Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA.

Η πολιτεία ισχυρίζεται ότι οι οικογένειες είχαν ήδη συμφωνήσει με την έξωση, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι στις οικογένειες προσέφεραν ένα επίδομα $ 100 για να συμφωνήσουν και να αποχωρήσουν. Πολλοί υπέγραψε τη συμφωνία σε απόγνωση αλλά γνωρίζοντας ότι δεν είχαν κανένα μέρος για να πάνε μετά ή την πρόθεση να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους.

Πέντε άτομα τραυματίστηκαν κατά τη διάρκεια της αστυνομικής επίθεσης, δύο εκ των οποίων είναι γυναίκες- η μία οκτώ μηνών έγκυος, δύο άνδρες και μια στρατιωτική αστυνομικός. Η αστυνομία χρησιμοποίησε σφαίρες από καουτσούκ και δακρυγόνα για να εκδιώξει τις οικογένειες από την περιοχή καθώς οι κάτοικοι προσπάθησαν να πάρουν μαζί τους ό, τι αντικείμενα θα μπορούσαν και να μεταφερθούν.

Οι κάτοικοι έχουν έστησαν οδοφράγματα με αντικείμενα που καίνε για να αποτρέψουν τα φορτηγά να μπουν στα σπίτια τους.. Μέχρι στιγμής, έχουν υπάρξει τέσσερις συγκρούσεις μεταξύ των κατοίκων και των δυνάμεων καταστολής σε διαφορετικές περιόδους της ημέρας που δείχνει την αντίσταση που προβάλουν οι κάτοικοι,

https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1516747

ΚΥΠ-ΜΙΤ-CIA, συνεργασία

ΣΚΟΤΕΙΝΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΣΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Μπορεί ο Άγγελος Φιλιππίδης να αποφάσισε ο ίδιος την επιστροφή του-στην Ελλάδα, όπως το «Π» είχε αποκαλύψει, αλλά κάποιοι στην πλάτη του φαίνεται να έπαιξαν ένα σκοτεινό παιχνίδι. Τι εννοούμε; Ότι μετά την επιστροφή του η ελληνική Αντιτρομοκρατική απέκτησε τέτοιες δυνατότητες ώστε… κοντεύει να εξαρθρώσει όλα τα «τρομοκρατικά δίκτυα» των εξ Ανατολών γειτόνων – για τα δικά μας, μετά την απελευθέρωση του Χριστόδουλου, μάλλον δεν υπάρχει βιασύνη.

Η σύλληψη τεσσάρων Τούρκων πολιτικών φυγάδων στο διαμέρισμα στου Γκύζη με την «αποκάλυψη» ολόκληρου οπλοστασίου, η σχεδόν ταυτόχρονη σύλληψη άλλης μιας Τουρκάλας στην Κρήτη, η σύλληψη τριών ακόμη Τούρκων (σε διαφορετικό χρόνο) που φέρεται να σχετίζονται με την έκρηξη σε διαμέρισμα στην Τριανδρία Θεσσαλονίκης το 2011 συνθέτουν έναν εντυπωσιακό άθλο αποτελεσματικότητας των ελληνικών αρχών, στην επίτευξη του οποίου, ωστόσο, φαίνεται να εμπλέκονται ξεκάθαρα ή συγκαλυμμένα από τη Μ IT μέχρι τη CIA και τις υπόλοιπες αμερικάνικες υπηρεσίες Ασφαλείας.

Όπως φαίνεται, οι Τούρκοι, προκειμένου να μην προβάλουν… ανυπέρβλητα εμπόδια στην ομαλή επιστροφή του Αγγέλου Φιλιππίδη και κάνουν μπάχαλο την έρευνα για το Τ.Τ., παζάρεψαν για τα καλά με τρυς δικούς μας για όσους επί χρόνια αναζητούσαν στην ελληνική επικράτεια ως τρομοκράτες (εντός και εκτός εισαγωγικών). Απόδειξη το αίτημα που υπέβαλαν οι τούρκικες αρχές, στα μέσα Ιανουαρίου, για την έκδοση του Τούρκου Σινάν Οζέν, που κρατείτο στις φυλακές Κορυδαλλού και ο οποίος είχε συλληφθεί τον περασμένο Ιούλιο στη Χίο για συμμετοχή στην υπόθεση μεταφοράς όπλων και πυρομαχικών στα παράλια της Τουρκίας.

Σύμφωνα με το αίτημα έκδοσης από την Interpol Τουρκίας, κατηγορείται για συμμετοχή στην ακροαριστερή τρομοκρατική οργάνωση «Επαναστατικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Κόμμα – Μέτωπο (DHKR- C)». Στο φουσκωτό που μετέφερε τον οπλισμό μεταξύ Οινουσσών και Χίου είχαν συλληφθεί ακόμη ο 34χρονος Μεχμέτ Γιαιλά (για τον οποίο τώρα φέρεται να υπάρχουν ευρήματα που αποδεικνύουν ότι είχε βρεθεί στο διαμέρισμα του Γκύζη) και ο Χασάν Μπιμπέρ, 55 ετών, για τους οποίους ο Άρειος Πάγος απέρριψε τον περασμένο Νοέμβριο το αίτημα έκδοσής τους στην Τουρκία. Για την υπόθεση της Χίου έχει καταγραφεί αμερικάνικη εμπλοκή στις έρευνες, αφού αξιωματικοί του FBI ζήτησαν και ανέκριναν στον Κορυδαλλό, αρχές Δεκεμβρίου, τόσο τους τρεις Τούρκους κρατουμένους όσο και τους δύο Έλληνες που είχαν συλληφθεί και παραμένουν προφυλακισμένοι.

Το αμερικάνικο «ενδιαφέρον» για τα τεκταινόμενα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας αιτιολογείται από το γεγονός ότι το DHKP-C είχε αναλάβει την ευθύνη για τη βομβιστική επίθεση στην πρεσβεία των ΗΠΑ στην Άγκυρα. Μετά τις 4 συλλήψεις στου Γκύζη τούρκικα δημοσιεύματα αναφέρουν ότι η υπόθεση «βγήκε» ύστερα από συνεργασία της ΕΥΠ με την τούρκικη ΜΙΤ και τη CIA, ενώ αφήνεται να διαρρεύσει ότι τους τέσσερις συλληφθέντες ανέκριναν επί ελληνικού εδάφους πενταμελής ομάδα της ΜΙΤ και Κλιμάκιο του FBI και της CIA στην Αθήνα.

Δικονομικές «τρύπες»

Από την Αντιτρομοκρατική, πάντως, τα πράγματα εμφανίζονται πιο… απλά. Στις 5 του μήνα φτάνει ο Άγγελος Φιλιππίδης στην Αθήνα και τότε περίπου προσδιορίζεται ένα «ανώνυμο τηλεφώνημα στην Υπηρεσία» που υποδεικνύει… ύποπτες κινήσεις στην οδό Γενναδίου στου Γκύζη. Για λίγες ημέρες η πολυκατοικία τίθεται υπό παρακολούθηση και… στις 10 Φεβρουαρίου συλλαμβάνονται οι 4 και αποκαλύπτεται ολόκληρο οπλοστάσιο: Ένα Καλάσνικοφ, δύο υποπολυβόλα (ένα SCORPION και ένα ΜΙΝΙ UZI), τρία πιστόλια, ένας σιγαστήρας, 6,5 κιλά ζελατοδυναμίτιδα, δύο χειροβομβίδες F1 και μεγάλος αριθμός σφαιρών, μαζί με ηλεκτρονικούς υπολογιστές, μπερέδες με το έμβλημα της DΗΚΡ-C κ.ά.

Τέτοια ήταν η… χαρά της αντιτρομοκρατικής επιτυχίας που «ξέχασαν» να συντάξουν τις απαραίτητες εκθέσεις έρευνας, ανεύρεσης και κατάσχεσης του όποιου υλικού βρέθηκε στο διαμέρισμα. Με αποτέλεσμα, όταν οι 4 συλληφθέντες βρέθηκαν την περασμένη Παρασκευή ενώπιον η της ανακρίτριας, η τελευταία να τραβά τα μαλλιά της… Στη δικογραφία δεν υπήρχε κανένα επίσημο έγγραφο – έκθεση από το διαμέρισμα της Γενναδίου και εκ των υστέρων από την Αντιτρομοκρατική εστάλη εσπευσμένα ένα «ενημερωτικό σημείωμα» – το δελτίο Τύπου που είχε μοιραστεί μέρες πριν στους δημοσιογράφους.

Επίσημες εκθέσεις δεν υπήρχαν, ωστόσο σε χρόνο – ρεκόρ έγιναν οι ταυτοποιήσεις και άρχισαν να διαρρέουν τα στοιχεία: Ένας από τους 4 συλληφθέντες, ο 49χρονος Χουσεϊν Τεκίν, αναγορεύθηκε σε επικεφαλής του «στρατιωτικού σκέλους» του DHKP-C. Γενετικό υλικό του φέρεται ότι βρέθηκε σε όπλα που κατασχέθηκαν στο φουσκωτό σκάφος στη Χίο, ενώ ο ίδιος είχε μισθώσει διαμέρισμα στην Τριανδρία Θεσσαλονίκης! Ο 49χρονος, που έχει εκτίσει ποινή φυλάκισης 13 ετών στην Τουρκία, μετά την αποφυλάκισή του, σύμφωνα με τα στοιχεία των τούρκικων αρχών, βρήκε αρχικά καταφύγιο στη Συρία και μετά στην Ελλάδα.

Μπαράζ συλλήψεων

Πέραν των συλλήψεων στου Γκύζη, τις τελευταίες εβδομάδες παρατηρείται και πάλι μια πρωτοφανής έξαρση δραστηριότητας της Αντιτρομοκρατικής με στόχο φερόμενα μέλη του DHKP-C.

♦ Τα ξημερώματα της Παρασκευής, λίγο πριν οι 4 οδηγηθούν στην ανακρίτρια στην Αθήνα, συνελήφθη στη Θεσσαλονίκη ο Τσετίν Χασάν, κατηγορούμενος ότι σχετίζεται με την έκρηξη στην Τριανδρία τον Οκτώβριο του 2011, στην οποία είχε σκοτωθεί ένας Κούρδος.

♦ Για συμμετοχή στο DHKP-C κατηγορούνται δύο ακόμη Τούρκοι, ο Μεχμέτ Γιαμάν και ο Καντίρ Καγιά, που συνελήφθησαν στις 22 Ιανουαρίου στη Θεσσαλονίκη, με βάση διεθνή εντάλματα σύλληψης.

♦ Στις 8 Φεβρουαρίου συνελήφθη στο Ηράκλειο Κρήτης η Κούρδη Κοζάν Νιχαγιέτ, με ενεργοποίηση διεθνούς εντάλματος. Κρατείται στις φυλακές της Νεάπολης Λασιθίου, σε αναμονή της δίκης για την έκδοσή της ή όχι στην Τουρκία.

Απαγωγές στο μενού

Ανάλογη υπερδραστηριότητα των ελληνικών αρχών είχε καταγραφεί πριν από περίπου έναν χρόνο, με αφετηρία τότε τη συνάντηση Ερντογάν – Σαμαρά και την κοινή «συνεδρίαση των δύο Υπουργικών Συμβουλίων» στις 5 Μαρτίου 2013 στην Κωνσταντινούπολη και τα επίμονα δημοσιεύματα που είχαν προηγηθεί στις τούρκικες εφημερίδες για υπόθαλψη και εκπαίδευση Τούρκων και Κούρδων «τρομοκρατών» στην Ελλάδα.
Αμέσως μετά, στις 21 Μαρτίου, συνελήφθη η Γκιονούλ Γιλμάζ, Τουρκάλα πολιτική πρόσφυγας στην Ελλάδα τα τελευταία 15 χρόνια, με βάση διεθνές ένταλμα σύλληψης. Ακολούθησαν οι προσαγωγές στην Ασφάλεια 12 Τούρκων και Κούρδων πολιτικών προσφύγων από την περιοχή των Εξαρχείων, οι οποίοι αφέθηκαν στη συνέχεια ελεύθεροι.

Κορυφαίο, ωστόσο, περιστατικό ήταν η απαγωγή του Τούρκου φυγάδα Μπουλούτ Γιαϊλά (είχε ζητήσει πολιτικό άσυλο στις 20 Μαΐου 2013) στις 30 Μαΐου από την οδό Σόλωνος, ο οποίος βρέθηκε την επομένη να έχει παραδοθεί στις αστυνομικές αρχές στην Αδριανούπολη και την 1η Ιουνίου κρατούμενος στην Κωνσταντινούπολη. Όπως αποκαλύφθηκε με έγγραφο του επικεφαλής της Αντιτρομοκρατικής, ταξίαρχου Αλ. Τζοϊτη, προς την Εισαγγελία της Αθήνας, τον Τούρκο «άρπαξε» από το κέντρο της Αθήνας αυτοκίνητο με πινακίδες της Κρατικής Ασφάλειας.

Πηγή: «Το Ποντίκι»

http://vathikokkino.com/2014/02/%CE%BA%CF%85%CF%80-%CE%BC%CE%B9%CF%84-cia-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%B1/

Αίμα στους δρόμους της Ουκρανίας, του Ben Νeal από το Socialist Worker

link

February 24th, 2014 | Author: Κίνηση "Απελάστε το Ρατσισμό"

Στο Charkiv της Ουκρανίας 100ντάδες άνθρωποι προσπαθούν να προστατεύσουν το άγαλμα του Λένιν

Δεκάδες άνθρωποι σκοτώθηκαν αυτή τη βδομάδα στην Ουκρανία σαν συνέπεια της άγριας καταστολής που δέχθηκαν από την κυβέρνηση οι διαδηλωτές στην πλατεία Ανεξαρτησίας ή αλλιώς Euromaidan, στο Κίεβο.

Τουλάχιστον 70 άνθρωποι, μέσα σε αυτούς και 12 από τις δυνάμεις ασφαλείας, έχουν σκοτωθεί από την προηγούμενη Τρίτη και 1000 έχουν τραυματιστεί, πολλοί από αυτούς σοβαρά. Η αστυνομία κατάφερε να διώξει τους διαδηλωτές από το κεντρικό κτήριο των εμπορικών συλλόγων που είχαν καταλάβει και χρησιμοποιούσαν ως ορμητήριο της εξέγερσης, αλλά κατά διάρκεια της επιχείρησης αυτής το κτήριο κατέληξε στις φλόγες. Οι νεκροί των πρόσφατων διαδηλώσεων προστέθηκαν σε εκείνους τους 5 που είχαν σκοτωθεί τον Γενάρη στις διαδηλώσεις ενάντια στους αντιδημοκρατικούς νόμους που είχε περάσει τότε η κυβέρνηση και οι οποίοι της έδιναν δικτατορική δύναμη στο να καταστέλλει οποιαδήποτε αντίδραση.

Τη στιγμή που γραφόταν αυτό το άρθρο οι διαδηλωτές καταλάμβαναν εκ νέου την πλατεία ανεξαρτησίας στο Κίεβο. Υπάρχουν επίσης αναφορές, ότι διαδηλωτές μπλοκάρουν τον δρόμο προς το αεροδρόμιο εξαιτίας της φημολογίας για πολιτικούς που θέλουν να αποδράσουν από εκεί. Το δυτικό κομμάτι της χώρας, ακόμα και η πόλη Lvov, δεν είναι πλέον υπό τον έλεγχο της κυβέρνησης. Σε αυτά τα μέρη η αστυνομία και οι δυνάμεις ασφαλείας αρνούνται να ακολουθήσουν οποιαδήποτε κυβερνητική εντολή. Στις ανατολικές περιοχές της χώρας, στις οποίες κύρια γλώσσα είναι η Ρώσικη, έχουν ξεκινήσει συγκρούσεις στους δρόμους, με τον κόσμο να είναι υποστηρικτικός προς τον Yanukovich.

Αυτό που διαδραματίζεται στην Ουκρανία είναι κάτι παραπάνω από ένα απλό κίνημα διαμαρτυρίας. Από τις πρώτες μέρες είχε χαρακτήρα αντάρτικου, είχε καταλήψεις κυβερνητικών κτηρίων τα οποία χρησιμοποιήθηκαν ως οργανωτικά κέντρα, είχε μεγάλα οδοφράγματα και καθοδηγούνταν από οργανωμένα γκρουπ μαχητών. Άνθρωποι από όλες τις ηλικίες συμμετέχουν, όχι μόνο στις συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής αλλά και στο να παρέχουν πρώτες βοήθειες, φαγητά ή λάστιχα για τα οδοφράγματα και υλικά για τις μολότοφ. Ένας φίλος που επισκέφτηκε πρόσφατα το Κίεβο μου περιέγραψε με τέτοιο τρόπο την ατμόσφαιρα από τις κεντρικές περιοχές των συγκρούσεων που μου θύμισε την περιγραφή του Όργουελ κατά την επανάσταση στην Βαρκελώνη. Το κράτος να είναι εντελώς απόν, οι απλοί άνθρωποι να έχουν τον έλεγχο και να οργανώνουν τα πράγματα α οι ίδιοι.

Ωστόσο είναι σημαντικό να μην υπερβάλουμε. Πέρα από την κεντρική πλατεία, η ζωή στο Κίεβο συνεχίζει όπως πριν, αν και αυτή τη βδομάδα έχουν ξεκινήσει παρόμοιες διαδικασίες σε μια σειρά από άλλες πόλεις στη χώρα, ιδιαίτερα στο δυτικό κομμάτι όπου βασική γλώσσα είναι τα ουκρανικά. Η εξέγερση κατευθύνεται κυρίως από τα κάτω. Οι βασικοί αντίπαλοι της κυβέρνησης είναι φιλελεύθεροι που οραματίζονται νεοφιλελεύθερες οικονομικές πολιτικές, όμως δεν έχουν καταφέρει να κερδίσουν την εμπιστοσύνη του κόσμου. Πιο ανησυχητικό όμως είναι το γεγονός ότι η ακροδεξιά, είτε το εθνικιστικό “Svodoba” που έχει αρκετές θέσεις στην Ουκρανική βουλή είτε το “Right Sector” που συμμετείχε στις συγκρούσεις, έχει έναν αναγνωρισμένο ρόλο σε αυτό το κίνημα.

Συγκεκριμένα, σε μεγάλο βαθμό οι συγκρούσεις στο Κίεβο όχι μόνο ξεκίνησαν από το “Right Sector” αλλά ήταν και αυτό που τους έδωσε έναν πιο εξεγερσιακό χαρακτήρα. Από πολλούς αναγνωρίζεται ως το πιο σταθερό και ισχυρό κομμάτι του κινήματος, σε αντιθέσεις με τους φιλελεύθερους ηγέτες άλλων κομμάτων οι οποίοι φαίνεται στον κόσμο ότι θα καταλήξουν σε συμβιβασμό με τον Yanukovich. «Πρόκειται για επανάσταση», σχολιάζει ο Ilya Matveev, ένας ακτιβιστής σοσιαλιστής που ζει στο St Petersdburg. “Ναι, η ακροδεξιά είναι ισχυρή αλλά δεν πρόκειται για ένα φασιστικό πραξικόπημα. Είναι σημαντικό να μην παρουσιάζουμε αυτή την επανάσταση ως μια εξέγερση της δεξιάς. Κάτι τέτοιο αναπαράγει την προπαγάνδα του Πούτιν», συνεχίζει. Η κυβέρνηση του Yanukovich και οι υποστηρικτές της στο Κρεμλίνο επικεντρώνονται στην εμπλοκή του ακροδεξιού “Right Sector” στην εξέγερση ώστε με αυτόν τον τρόπο να την υποτιμήσουν.

Η δεξιά είναι ένα μεγάλο κομμάτι του κινήματος, το οποίο σε γενικές γραμμές χαρακτηρίζεται από εθνικιστική ρητορική και συμβολισμούς. Ωστόσο, το κίνημα δεν είναι μόνο αυτό. Είναι ξεκάθαρο ότι πρόκειται για μαζική εξέγερση, με στατιστικές να δείχνουν ότι έχει σχεδόν 50% κοινωνική αποδοχή. Μεγαλες μάζες καθημερινών ανθρώπων εμπλέκονται ενεργά, και ενώ αρχικά το πρώτο κίνητρο τους ήταν η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πλέον οι διαμαρτυρίες αφορούν την διαφθορά και τον καταπιεστικό ρόλο των οικονομικών ελίτ στη χώρα. Που είναι η αριστερά σε όλο αυτό; Στην Ουκρανία η αριστερά είναι πολύ μικρή και αδύναμη. Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ουκρανίας είναι μεγάλο αλλά έχει επιλέξει μια καθωσπρέπει και νομοταγή αντιπαράθεση με την κυβέρνηση και έτσι είναι ενάντια στις σημερινές διαδηλώσεις. Η επαναστατική αριστερά είναι πολύ μικρή και έτσι έχει πολύ λίγο αντίκτυπο στις εξελίξεις μέχρι τώρα. Επιπλέον κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων, υπέστη διάσπαση, με μια από της βασικές τις οργανώσεις, την Borothaνα εναντιώνεται στο κίνημα ολοκληρωτικά. Ωστόσο η οργάνωση Left Opposition συμμετείχε στις διαδηλώσεις κυρίως με εθελοντική εργασία στα νοσοκομεία. Από την πλευρά της αναρχίας, μια ομάδα 100 ατόμων προσπάθησε να χτίσει και αυτή ένα δικό της οδόφραγμα αλλά αναχαιτίστηκε από τα μέλη του “Right Sector” .

Ας μην ξεχνάμε ότι έχοντας η Ουκρανία τραυματική εμπειρία από την Σοβιετική Ένωση, ειδικά στα χρόνια του Στάλιν είναι λογικό ο κόσμος να είναι καχύποπτος με οτιδήποτε συνδέεται με το σοσιαλισμό. Παρ’ όλα αυτά, τη μέρα πριν την κατάρρευση του Yanukovich, πραγματοποιήθηκε στο κεντρικό κτήριο της πλατείας ανεξαρτησίας μια ανοιχτή συνέλευση όπου ακούστηκαν αρκετά προωθητικά αιτήματα, όχι μόνο από ανθρώπους τις αριστεράς αλλά και από κόσμο έξω από οργανώσεις, όπως το να προσπαθήσει το κίνημα να αποτρέψει τους ολιγάρχες και τους κεφαλαιούχους από οποιοδήποτε πολιτικό δικαίωμα. Επιπλέον το Left Oppostion έχει προτείνει ένα σχέδιο με δέκα σημεία που θα μπορούσαν να βελτιώσουν την καθημερινότητα του κόσμου ήδη από το Γενάρη. Το σχέδιο αυτό περιλαμβάνει προωθητικά αιτήματα που θα μπορούσαν να δώσουν κίνητρα και στους κατοίκους της ανατολικής πλευράς της χώρας, και συζητιέται ακόμα και σε φιλελεύθερα και δεξιά έντυπα.

Είναι ακόμα πολύ νωρίς για να ορίσουμε το πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση, αλλά προς το παρόν φαίνεται ότι η αντίσταση του κόσμου είναι ισχυρή και διατεθειμένη να παλέψει ενάντια σε μια βίαια και διεφθαρμένη κυβέρνηση. Είναι μια επικίνδυνη κατάσταση, γιατί από τη μία η ακροδεξιά παίζει ένα σημαντικό ρόλο, από την άλλη φανερά η μη υπάρχει εμπλοκή ολοένα και μεγαλύτερη εμπλοκή των ΗΠΑ, Ευρωπαϊκών χωρών, της Ρωσίας, με το ενδεχόμενο μια πολεμικής σύγκρουσης, ανοιχτό. Ωστόσο, δειλά δειλά μπαίνουν στο παιχνίδι και οι περιοχές της ανατολικής Ουκρανίας κάτι που θα ισχυροποιήσει το ενδεχόμενο ο εθνικισμός να ανατραπεί προς πιο σοσιαλιστικές διεκδικήσεις. Ο κόσμος της Ουκρανίας αξίζει όλη μας την αλληλεγγύη.

Mετάφραση: Μανωλέσου Δανάη

Πηγη:

http://socialistworker.org/blog/critical-reading/2014/02/21/whats-happening-ukraine

Φ. Νιτσε: Μαθήματα για την Παιδεία

www.tvxs.gr/node/148960

Κύριοι, Όσοι από εσάς με ακούτε μόλις αυτή τη στιγμή για πρώτη φορά- και δεν έτυχε ίσως στο μεταξύ να πάρει το αυτί σας πάρα πολλά για την προηγούμενη διάλεξή μου πριν από τρεις βδομάδες- πρέπει να έχετε την καλοσύνη να μεταφερθείτε χωρίς άλλη προετοιμασία στο κλίμα μιας σοβαρής συζήτησης που είχα αρχίσει να τη διηγούμαι την τελευταία φορά και που σήμερα θα σας θυμίσω τα τελευταία σημεία της.

Ο συνοδός του φιλοσόφου είχε μόλις εξηγήσει με ειλικρίνεια κι εμπιστοσύνη στον σπουδαίο δάσκαλό του γιατί αναγκάστηκε, βαρύθυμα, να αφήσει τη θέση του στην εκπαίδευση. Κι έλεγε ακόμη ότι περνούσε τώρα τον καιρό του απαρηγόρητος σε μια μοναξιά που την είχε διαλέξει μόνος του και ότι αυτή η απόφασή του κάθε άλλο παρά σε οίηση οφειλόταν.

«Έχω ακούσει», έλεγε ο έντιμος μαθητής , «πάρα πολλά από σας, δάσκαλέ μου, έχω μείνει πολύ καιρό κοντά σας, ώστε δεν μπορώ να έχω πια εμπιστοσύνη στην παιδεία και στην εκπαίδευσή μας, έτσι όπως είναι τώρα. Βλέπω ολοκάθαρα τα τεράστια λάθη και τις αδυναμίες που εσείς συνηθίζατε να τα δείχνετε με το δάχτυλο.

Άλλα αιθάνομαι ότι δεν έχω μέσα μου αρκετή δύναμη να παλέψω γενναία και να συντρίψω τους προμαχώνες αυτής της δήθεν παιδείας. Μια αποθάρρυνση ολοκληρωτική με κυρίεψε: η καταφυγή στην μοναξιά δεν ήταν αλαζονεία, δεν ήταν έπαρση». Κι ύστερα για να δικαιολογήσει τη στάση του, σκιαγράφησε με τέτοιον τρόπο το γενικό γνώρισμα αυτής της εκπαίδευσης αυτής της εκπαίδευσης, ώστε ο φιλόσοφος άρχισε να του μιλάει με συγκινημένη φωνή και να τον καθησυχάζει κάπως έτσι» Ησύχασε, φτωχέ μου φίλε», του είπε, « σε καταλαβαίνω τώρα καλύτερα, δεν έπρεπε να σου μιλήσω τόσο σκληρά. Έχεις σε όλα δίκιο, εκτός από την αποθάρρυνση. Θα σου πω αμέσως κάτι που θα σε παρηγορήσει. Μη φανταστείς ότι αυτή η ψεύτικη παιδεία, που τόσο σε βαραίνει, θα εξακολουθήσει να υπάρχει για πολύ ακόμα.

Δεν θέλω να σου κρατήσω κρυφο τι πιστεύω πια γι’ αυτήν: Ο καιρός της έχει περάσει, οι μέρες της είναι πια μετρημένες. Ο πρώτος που θα τολμήσει να φανεί απόλυτα έντιμος στον χώρο αυτό θα «ακούσει» τον απόηχο της τιμιότητάς του να αντηχεί μέσα σε θαρραλέες ψυχές. Γιατί ουσιαστικάοι πιο ευγενικά προικισμένοι και οι πιο ευαίσθητοι έχουν κάνει μια σιωπηροί συμφωνία: Ο καθένας τους ξέρει τι υπέφερε εξαιτίας των συνθηκών που επικρατούν στα σχολεία, ο καθένας τους θα ήθελε να λυτρωθούν οι επόμενες γενιές από αυτό το βάρος, έστω κι αν χρειαζόταν να θυσιαστεί ο ίδιος.

Αιτία όμως που αυτή η απόλυτη εντιμότητα δεν εκδηλώνεται πουθενά, είναι η πνευματική φτώχεια της παιδαγωγικής σκέψης της εποχής μας. Λείπουν ακριβώς τα ταλέντα με τη γνήσια ευρηματικότητα, λείπουν οι αληθινά πρακτικοί άνθρωποι, οι άνθρωποι με τις ωραίες νέες ιδέες που ξέρουν ότι η σωστή μεγαλοφυία και η σωστή πράξη πρέπει κατανάγκη να συναντηθούν στο ίδιο άτομο, ενώ σήμερα λείπει από τους νηφάλιους ανθρώπους της πράξης η έμπνευση- και γι’ αυτό δεν υπάρχει σωστή πράξη.

Αρκεί ν ακοιτάξει κανείς τα παιδαγωγικά βιβλία του καιρού μας. Θα διαπιστώσει πως ο μόνος που δεν θα πάθει ζημιά από τη μελέτη τους είναι εκείνος που δεν αισθάνεται φρίκη για την έσχατη πνευματική γύμνια και τις αδέξιες επαναλήψεις των ίδιων πραγμάτων. Κατανάγκη λοιπόν αφετηρία της φιλοσοφίας μας δεν είναι πια ο θαυμασμός αλλά η φρίκη. Όποιος δεν μπορεί να την αισθάνεται παρακαλείται να μην απλώνει τα χέρια του στην εκπαίδευση.

Φυσικά ως τώρα το αντίθετο ήταν ο κανόνας. Όσοι αισθάνονταν φρίκη, όπως εσύ φτωχέ μου φίλε, έσπευδαν να φυγουν, ενώ εκείνοι οι νηφάλιοι κι απτόητοι άπλωναν τα αδέξια χέρια τους φαρδιά πλατιά στην πιο λεπτή τεχνική που μπορεί να υπάρξει: στην τεχνική της παιδείας. Αυτό όμως δεν μπορεί να εξακολουθήσει για πολύ καιρό ακόμα. Αρκεί να φανεί έτσω μια φορά ο έντιμος άνθρωπος με τις καλές και νέες ιδέες, ο οποιος προκειμένου να τις πρααγματοποιήσει, θα τολμήσει να διακόψει κάθε σχέση με την παρούσα κατάσταση. Αρκεί μόνο μια φορά να δείξει ο έντιμος άνθρωπος με το παράδειγμά του τι δεν μπορούν να κάνουν τα δραστήρια αδέξια χέρια.Τότε τουλάχιστον θα έχει πια κανείς τη δυνατότητα να διακρίνει τα πράγματα, να αισθάνεται τη διαφορά και να κάνει σκέψεις για τα αίτια αυτής της αντίθεσης, ενώ τώρα τόσοι και τόσοι πιστεύουν εντελώς καλόπιστα ότι τα αδέξια χέρια ανήκουν στο παιδαγωγικό έργο».

* Νίτσε: Μαθήματα για την παιδεία, εκδ. Printa, 2006, σελ.57-60