ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΓΕΝΙΕΤΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑΣ

Το παράδοξο της Ισλανδίας: χιλιάδες όπλα, χαμηλή εγκληματικότητα

Ο δείκτης δολοφονιών είναι μόλις 1,8 ανά 100.000 άτομα σε μια δεκαετία

Οι ισλανδοί αστυνομικοί σπάνια επεμβαίνουν ένοπλοι, ωστόσο οι συλλήψεις και οι προσαγωγές γίνονται με τον… παραδοσιακό τρόπο, όπως φαίνεται κι από τον ισλανδό ένστολο

Προβληματισμό έχει προκαλέσει στην κοινή γνώμη της Ισλανδίας το πρωτοφανές περιστατικό να πέσει νεκρός πολίτης από πυρά αστυνομικών για πρώτη φορά, μάλιστα, στην ιστορία της ισλανδικής αστυνομίας. Η Ισλανδία είναι μια χώρα με πολύ χαμηλή εγκληματικότητα και το βρετανικό δίκτυο BBC αναρωτιέται σε άρθρο του για ποιό λόγο συμβαίνει αυτό, δεδομένου ότι η οπλοκατοχή είναι πολύ διαδεδομένη στην παγωμένη νησιωτική χώρα των απογόνων των Βίκινγκς.

Όπως τονίζει μιλώντας στο βρετανικό δίκτυο ο μεταπτυχιακός φοιτητής Νομικής Αντριου Κλαρκ, που στη διπλωματική του διατριβή μελέτησε ενδελεχώς το φαινόμενο της εγκληματικότητας στην Ισλανδία, ο πιο σημαντικός παράγοντας που δεν σημειώνονται βιαία εγκλήματα είναι η κοινωνική ισότητα.

«Σε πολλούς τομείς της καθημερινής ζωής όπως η εκπαίδευση και η εργασιακή απασχόληση δεν υπάρχει ουσιαστική διαφορά ανάμεσα στην ανώτερη, τη μεσαία και τη κατώτερη κοινωνική τάξη, οπότε δεν υπάρχει κανένας λόγος έντασης ανάμεσα στους ανθρώπους των τριών αυτών τάξεων», σημειώνει ο Αμερικανός φοιτητής που, δια του λόγου το αληθές, επισημαίνει πως κατόπιν έρευνας του πανεπιστημίου του Μισούρι στις ΗΠΑ, μόλις το 1.1% των Ισλανδών απάντησε πως θεωρεί τον εαυτό του πως ανήκει στην ανώτερη τάξη.

«Στην Ισλανδία, τα παιδιά των εφοπλιστών πηγαίνουν στο ιδιο σχολείο μαζί με τα υπόλοιπα παιδιά όλων των κοινωνικών τάξεων», προσθέτει και ο Μπιόργκβιν Σίγκουρντσον, Ισλανδός βουλευτής του κόμματος της Σοσιαλιστικής Δημοκρατικής Συμμαχίας.

Η εγκληματικότητα είναι από τις χαμηλότερες στον κόσμο (ο δείκτης δολοφονιών είναι μόλις 1,8 ανα 100.000 άτομα μεταξύ 1999-2009) αν και πολλοί Ισλανδοί έχουν άδεια οπλοφορίας για κυνηγητική καραμπίνα. Υπάρχουν 90.000 όπλα στη χώρα των 322.000 κατοίκων. Αλλά η διαδικασία απόκτησης άδειας οπλοφορίας είναι εξαιρετικά αυστηρή: ο υποψήφιος περνάει από ιατρικές και ψυχιατρικές εξετάσεις καθώς και από γραπτή δοκιμασία.

Η ζωή είναι ήσυχη και πολλοί γονείς αφήνουν τα παιδιά τους ελεύθερα και μόνα να παίζουν στους δρόμους. ΕΠιτελώντας τα καθημερινά τους καθήκοντα οι Ισλανδοί αστυνομικοί δεν οπλοφορούν ποτέ, πλην των ειδικών δυνάμεων της αστυνομίας που στην Ισλανδία ονομάζεται «Ομάδα Βίκινγκς» και σπανίως απασχολεί την επικαιρότητα στο καταπαγωμένο και φιλήσυχο νησί.

http://www.tovima.gr/world/article/?aid=546027

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s