Τούτες τις μέρες

Σήμερα γύρισε μια νέα μαύρη σελίδα η αστική δημοκρατία της μεταπολίτευσης . Με το καλημέρα της κυβέρνησης Σαμαρά (με εντολή Αντώνη) είχαμε :

· τα ΜΑΤ που μπήκαν στην χαλυβουργεία για να σπάσουν την μεγαλειώδη απεργία, ως μισθοφόροι του Μάνεση,

· την επιστράτευση κόντρα στην απεργία των εργαζομένων στο Μετρό,

· την επιστράτευση κόντρα στην απεργία των εκπαιδευτικών,

· το Μαύρο στην ΕΡΤ και μετά από τέσσερεις μήνες την εισβολή των ΜΑΤ στο ραδιομέγαρο,

· την άγρια καταστολή στις Σκουριές με τις ποινικές διώξεις στους αγωνιζόμενους κατοίκους,

· τα στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων στα πλαίσια του «Ξένιου Ζευς» κ.α.

ήρθε να αφήσει το αποτύπωμά της και στην εκπαίδευση:

· με τις «προληπτικές» προσαγωγές μαθητών που μπορεί να υποκινούν καταλήψεις στα σχολεία

· με το «προληπτικό» κλείσιμο με τα ΜΑΤ των σχολών του ΕΚΠΑ , θεωρητικά εντολή του Φορτσάκη, γνωστού εντολοδόχου του «Αντώνη».

Είναι αυτό που έλεγε ο Χατζιδάκης «Όποιος δεν φοβάται το πρόσωπο του τέρατος, πάει να πει ότι του μοιάζει. Και η πιθανή προέκταση του αξιώματος είναι, να συνηθίσουμε τη φρίκη, να μας τρομάζει η ομορφιά.»

Από την στιγμή που η αστική δημοκρατία μετέτρεψε τους Κένταυρους με τα τσεκούρια, τους συμμετέχοντες στα μνημόσυνα των «σφαγιασθέντων από τους εαμοκομμουνιστές («Ελευθερία» 18.9.82)» και τους «συναγωνιστές του κάθε Καλαμπόκα», σε γραβατομένα κοράκια που λαμβάνουν θέσεις πρωθυπουργών, υπουργών , πρυτάνεων , προέδρων και γενικών διευθυντών δημόσιων οργανισμών που θέλουν να τα εκχωρήσουν στα γνωστά ντόπια και ξένα αφεντικά τους. Έτσι έχουν το θράσος να χαρακτηρίζουν τους εξεγερμένους σε θρασίμια, σε ένα κοινό που έχει διατηρήσει οργανωμένο το σύστημα κοινωνικού αυτοματισμού.

Όταν αυτοί που αποτελούσαν ιστορικά το παρακράτος, τώρα κυβερνούν, είναι πολύ δύσκολο να κρύψουν το πρόσωπο του τέρατος, οπότε τα ΜΑΤ , η καταστολή , η βία , η μη τήρηση των διακριτών πυλώνων εξουσίας της αστικής δημοκρατίας (δικαστικής, εκτελεστικής και νομοθετικής) είναι μηχανισμοί και μέθοδοι που θα χρησιμοποιήσουν για να οδηγήσουν την κοινωνία να γίνει υποχείρια της ολιγαρχίας , να την κυρίευση ο φόβος, να την οδηγήσει στην υποταγή .

Σε αυτήν την κατεύθυνση θα μας βρουν αντιπάλους, όλους εμάς, στους χώρους δουλειάς , στους κοινωνικούς αγώνες , στη στήριξη των απολυμένων εργαζόμενων , των εξεγερμένων μαθητών – φοιτητών, σε όλους τους κοινωνικούς αγωνιστές.

Θα πρέπει να δώσουμε την δική μας απάντηση στου δικούς μας Φορτσάκιδες που έρχονται αυτές τις μέρες και στους εσωτερικούς Φορτσάκιδες που θα αναβαθμιστούν άμεσα.

Η απάντηση θα πρέπει να είναι μαζική και συλλογική:

Μαζικά να συμμετέχουμε στην πορεία για την εξέγερση του πολυτεχνείου δείχνοντας τον δρόμο ότι η ανατροπή έρχεται μόνο μετά από κοινωνικούς αγώνες και όχι από τις διαδικασίες των εκλογών της αστικής δημοκρατίας.

Μαζικά να συμμετέχουμε στην Γενική Απεργία στις 27 Νοεμβρίου,

· με στόχο κανείς να μην δουλέψει την μέρα απεργίας,

· με πρωινή προσυγκέντρωση στα γραφεία,

· με διανομή φυλλαδίων στις πόρτες της εταιρείας, προς του συναδέλφου που μπορεί αν φοβούνται να συμμετέχουν,

· με λεωφορείο που θα πάει στην πορεία της απεργίας, για συγκρότηση οργανωμένου block εργαζομένων,

· με την επιστροφή πίσω στα γραφεία και ανάρτηση πανό ενάντια στην παραχώρηση, σε περίοπτη θέση στη εταιρεία,

· με μαζική συμμετοχή στην καθιστική διαμαρτυρία, στη είσοδο της εταιρείας , με την οποία θα αναδεικνύουμε την εναντίωση μας στην παραχώρηση – εκχώρηση το προσεχές διάστημα.

Αφίσα ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ

Αφίσα ΠΑΜΕ

Και σεβόμενος τον τίτλο:

Τίτλος κομματιού: Τούτες τις μέρες Youtube mp3
Στίχοι: Γιάννης Ρίτσος
Μουσική: Χρήστος Λεοντής
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης
Δίσκος: Καπνισμένο τσουκάλι
Έτος: 1975

Τούτες τις μέρες ο άνεμος μας κυνηγά, μας κυνηγάει ] 2x
Γύρω σε κάθε βλέμμα το συρματόπλεγμα
Γύρω στην καρδιά μας το συρματόπλεγμα
Γύρω στην ελπίδα το συρματόπλεγμα
Πολύ κρύο, πολύ κρύο, πολύ κρύο εφέτος
Πιο κοντά, πιο κοντά μουσκεμένα χιλιόμετρα μαζεύονται γύρω τους ] 2x
Μέσα στις τσέπες του παλιού πανωφοριού τους
έχουν μικρά τζάκια να ζεσταίνουν τα παιδιά
Κάθονται στον πάγκο κι αχνίζουν
απ’ τη βροχή και την απόσταση
Η ανάσα τους ειν’ ο καπνός ενός τραίνου
που πάει μακριά, πολύ μακριά
που πάει μακριά, πολύ μακριά
Κουβεντιάζουν και τότε η ξεβαμμένη πόρτα της κάμαρας
γίνεται σαν μητέρα που σταυρώνει τα χέρια της κι ακούει
Πιο κοντά, πιο κοντά μουσκεμένα χιλιόμετρα μαζεύονται γύρω τους ] 2x
Τούτες τις μέρες ο άνεμος μας κυνηγά, μας κυνηγάει ] 2x
Γύρω σε κάθε βλέμμα το συρματόπλεγμα
Γύρω στην καρδιά μας το συρματόπλεγμα
Γύρω στην ελπίδα το συρματόπλεγμα
Πολύ κρύο, πολύ κρύο, πολύ κρύο εφέτος
Πιο κοντά, πιο κοντά μουσκεμένα χιλιόμετρα μαζεύονται γύρω τους ] 2x

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s