Δύστυχα πρόβατα – Χόρχε Μπουκάι

Link

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια οικογένεια βοσκών. Είχαν όλα τα πρόβατά τους μαζί σ’ ένα μαντρί. Τα τάιζαν, τα φρόντιζαν και τα βοσκούσαν. Κάπου κάπου, τα πρόβατα προσπαθούσαν να το σκάσουν. Ερχόταν τότε ο πιο γέρος βοσκός και τους έλεγε: «Α, πρόβατα ασυνείδητα και αλαζονικά, δεν ξέρετε ότι εκεί έξω ο κάμπος είναι γεμάτος κινδύνους; Μονάχα εδώ βρίσκετε άφθονο νερό, φαγητό και προπαντός, προστασία από τους λύκους». Γενικά, αυτό αρκούσε για να φρενάρει τις τάσεις «ελευθερίας» των προβάτων.

Μια μέρα γεννήθηκε ένα διαφορετικό πρόβατο. Ας πούμε πως ήταν ένα μαύρο πρόβατο. Είχε επαναστατικές διαθέσεις και ξεσήκωνε τους συντρόφους του να το σκάσουν προς την ελευθερία των λιβαδιών. Πύκνωσαν οι επισκέψεις του γέρου βοσκού που πάσχιζε να πείσει τα πρόβατα για τους εξωτερικούς κινδύνους. Ωστόσο, τα πρόβατα ήταν ανήσυχα, και κάθε φορά που τα έβγαζαν από το μαντρί όλο και πιο δύσκολα τα μάζευαν.

Ώσπου μια νύχτα, το μαύρο πρόβατο τα έπεισε και το έσκασαν. Οι βοσκοί δεν αντιλήφθηκαν τίποτα ως το ξημέρωμα, όταν είδαν το μαντρί σπασμένο και άδειο. Όλοι πήγαν να κλάψουν μαζί με το γέροντα, τον αρχηγό της οικογένειας.

«Έφυγαν, έφυγαν!»
«Τα κακόμοιρα…»
«Και η πείνα;»
«Και η δίψα;»
«Και ο λύκος;»
«Τι θ’ απογίνουν χωρίς εμάς;»

Ο γέροντας έβηξε, ρούφηξε την πίπα του και είπε: «Αλήθεια, τι θ’ απογίνουν χωρίς εμάς;
Και το χειρότερο είναι… τι θ’ απογίνουμε εμείς χωρίς αυτά;»…

Από το βιβλίο «Να σου πω μια ιστορία», εκδόσεις Opera.

Advertisements

Δημοψήφισμα: Επτά κρίσιμες μέρες.

Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Μπροστά μας βρίσκονται επτά μέρες σκληρότατης σύγκρουσης, για την οποία προετοιμάζονται εντατικά όλα τα κέντρα εξουσίας στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Σε κάθε περίπτωση η πολύ σκληρή μάχη των επόμενων επτά ημερών μπορεί να κερδηθεί.

1. Το πρωί του Σαββάτου ο ελληνικός λαός ξύπνησε σε έναν άλλο πολιτικό πλανήτη. Το «όχι» του Αλέξη Τσίπρα και της κυβέρνησής του στο ιταμό τελεσίγραφο των δανειστών έβγαλε- επιτέλους- τη χώρα από την κινούμενη άμμο όπου την είχε βυθίσει ο κάκιστος συμβιβασμός της 20ής Φεβρουαρίου. Μπροστά μας βρίσκονται επτά μέρες σκληρότατης σύγκρουσης, για την οποία προετοιμάζονται εντατικά όλα τα κέντρα εξουσίας στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Σενάρια οικονομικής πολιορκίας, κοινωνικής πόλωσης και πολιτικής ανωμαλίας βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη. Περνάμε απολύτως κρίσιμες ώρες, που απαιτούν απ’ όλους μας ψυχραιμία, καθαρό μυαλό, καθολική στράτευση και κυρίως αποφασιστικότητα.

2. Η Ελλάδα βρίσκεται σε κατάσταση πολέμου- όχι βέβαια στρατιωτικού, αλλά οικονομικού, πολιτικού και ψυχολογικού. Αυτόν τον πόλεμο δεν τον ξεκίνησαν ο Αλέξης Τσίπρας και η κυβέρνησή του- ίσα ίσα, έκαναν το παν για να τον αποφύγουν, παραχωρώντας πολύτιμο πολιτικό έδαφος, χρήμα και χρόνο στον αντίπαλο. Τον πόλεμο τον ξεκίνησαν, από την επομένη κιόλας της 25ης Ιανουαρίου, οι ξένοι επικυρίαρχοι, με μια προσπάθεια μεταμοντέρνου πραξικοπήματος, που ενδέχεται να καταγραφεί από την Ιστορία ως πολιτικό πείραμα πρώτης γραμμής, πολύ διαφορετικής μορφής, αλλά ανάλογης σημασίας με εκείνο του Πινοτσέτ, εναντίον της κυβέρνησης Λαϊκής Ενότητας στη Χιλή. Από τα χαράματα του Σαββάτου, η ελληνική κυβέρνηση πήρε τα όπλα της και μπήκε κι αυτή σ’ έναν πόλεμο που δεν επέλεξε, αποφεύγοντας την ύστατη στιγμή την ταπεινωτική παράδοση. Όμως δεν μπορεί να κερδίσει αυτόν τον πόλεμο η κυβέρνηση ή τα κόμματα που τη στηρίζουν. Τον πόλεμο μπορεί να τον δώσει πραγματικά και να τον κερδίσει μόνο ο οργανωμένος λαός. Η εβδομάδα προς το δημοψήφισμα είναι η πρώτη, καθοριστικής σημασίας για το μέλλον, μάχη αυτού του πολέμου. Εδώ θα κριθούν όλοι.

3. Το ψυχόδραμα της «διαπραγμάτευσης», που κράτησε πέντε μήνες, ήταν εν πολλοίς η σύγκρουση δύο αυταπατών. Η διαπραγματευτική ομάδα της κυβέρνησης είχε την αυταπάτη ότι οι δανειστές θα υποχωρήσουν, έστω και την ύστατη στιγμή, προσφέροντας μια κακή μεν, πλην πολιτικά διαχειρίσιμη συμφωνία, αφενός μεν γιατί θα φοβούνταν το οικονομικό κόστος της ρήξης, αφετέρου δε λόγω των εσωτερικών τους αντιθέσεων ή και των αντιθέσεών τους με τις ΗΠΑ. Η πλευρά των δανειστών, συνηθισμένη από την εύκολη παράδοση των Παπανδρέου, Σαμαρά και Βενιζέλου, πίστευε ότι και ο Αλέξης Τσίπρας είναι κουτάβι που γαυγίζει, αλλά δεν δαγκώνει. Ότι στο τέλος, με το πιστόλι του bankrun στον κρόταφο, θα παραδινόταν άνευ όρων και θα υπέγραφε μια συμφωνία που θα διέλυε την κυβέρνηση και το κόμμα του, για να δρομολογήσει τη μετατροπή ενός ακρωτηριασμένου ΣΥΡΙΖΑ σε νεοφιλελεύθερη σοσιαλδημοκρατία, όμηρο των νέων κυβερνητικών του εταίρων, όπως το ΠΟΤΑΜΙ. Κι οι δύο πλευρές συμπεριφέρθηκαν σαν τους επιβάτες της κλινάμαξας, που δεν ξυπνούν παρά την ώρα της σύγκρουσης. Και η σύγκρουση ήρθε.

4. Μέχρι την τελευταία στιγμή, η διαπραγματευτική ομάδα της κυβέρνησης έκανε το παν για να αποφύγει τη σύγκρουση. Η πρόταση των 47 σελίδων που κατέθεσε αποτελούσε Μνημόνιο με υφεσιακά μέτρα οκτώ δις ευρώ. Κρατούσε ωστόσο δύο στοιχεία που την έκαναν- ίσως- οριακά διαχειρίσιμη: κάποια στοιχειώδη κοινωνική δικαιοσύνη στον επιμερισμό των βαρών («να πληρώσουν οι πλούσιοι, και όχι τα συνήθη υποζύγια») και κάποια δέσμευση ουσιαστικής ελάφρυνσης για το χρέος. Το ισχυρότατατο μέτωπο ΔΝΤ- Σόιμπλε αφαίρεσε και τα δύο αυτά στοιχεία, καθιστώντας σαφέστατο ότι το πρόβλημά τους δεν ήταν οικονομικής, τεχνοκρατικής φύσης, αλλά ξεκάθαρα πολιτικό: να ταπεινωθούν και να τιμωρηθούν παραδειγματικά ο Τσίπρας, η κυβέρνησή του και κυρίως ο ελληνικός λαός, αυτό το απείθαρχο στρατιωτάκι που δεν λέει να κάτσει στη σειρά του και βάζει τρελές ιδέες ανυπακοής και ανταρσίας στους υπόλοιπους υποτελείς. Με άλλα λόγια, εκβίασαν τον Αλέξη Τσίπρα να περάσει τον Ρουβίκωνα όχι μόνο χωρίς τα όπλα του, αλλά και χωρίς τα ρούχα του. Προς τιμήν του, δεν το έκανε.

5. ΑΝ γίνει το δημοψήφισμα και ΑΝ κερδηθεί- δύο πολύ μεγάλα ΑΝ- θα αποτελέσει δρόμο χωρίς γυρισμό, για την κυβέρνηση, το λαό και τη χώρα. Ήδη, με την προσωρινή έστω ρήξη με τους δανειστές, κάηκε και η απαράδεκτη πρόταση των 47 σελίδων και η συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου. Η κυβέρνηση δεν δεσμεύεται από τίποτα, όπως δεν δεσμεύονται από τίποτα οι αντίπαλοι. Ο κόσμος που θα ψηφίσει ΟΧΙ στη συμφωνία των δανειστών θα ξέρει πάρα πολύ καλά, ανεξάρτητα από το περιορισμένο ερώτημα του δημοψηφίσματος, ότι το ενδεχόμενο εξόδου από το ευρώ βρίσκεται ούτως η άλλως μπροστά μας και- είτε το βλέπει ως επιβεβλημένη, λυτρωτική έξοδο από το θάλαμα βασανιστηρίων του κ. Σόιμπλε, είτε ως το μη χείρον έναντι της αιώνιας λιτότητας- θα είναι έτοιμος να το αποδεχθεί αν καταστεί εκ των πραγμάτων αναγκαία. Το κυριότερο, τα καταιγιστικά γεγονότα της εβδομάδας που έρχεται, η πόλωση και οι συγκρούσεις σε όλα τα επίπεδα, θα παρασύρουν και τα δύο στρατόπεδα σε μια δίνη ριζοσπαστικοποίησης. Την 6η Ιουλίου θα βρεθούμε, ούτως ή άλλως, σε μια άλλη Ελλάδα, με μια άλλη Αριστερά και έναν άλλο λαό- για το καλύτερο ή το χειρότερο.

6. Ακριβώς γιαυτό το λόγο, οι δανειστές και τα ελληνικά κέντρα πραγματικής εξουσίας θα κάνουν το παν για να μη γίνει το δημοψήφισμα (κι αν δεν τα καταφέρουν, για να το κερδίσουν, επιστρατεύοντας κάθε νόμιμο και βρώμικο μέσο). Η απόφαση του Eurogroup για τερματισμό του προγράμματος και ο αναμενόμενος τερματισμός του ELA στις τράπεζες, σημαίνουν απλούστατα επιτάχυνση του bankrun, ώστε οι πολίτες να πάνε στις κάλπες με κλειστές τράπεζες και επιβολή capital controls (Το τελευταίο δεν είναι τόσο τραγικό: λίγοι θα υποφέρουν αν μπορούν να σηκώσουν από την τράπεζα «μόνο» 500 ευρώ τη μέρα, άλλωστε η Κύπρος δεν έζησε και την Αποκάλυψη με capital controls επί δύο χρόνια). Ο ιταμός αποκλεισμός Βαρουφάκη από τη συνεδρίαση του Eurogroup από τους Ντάισελμπλουμ- Σόιμπλε (τον οποίο αποδέχτηκαν, ρουφώντας τη μύτη τους, τα ανθρωπάκια που τους πλαισιώνουν) ήθελε να στείλει το μήνυμα ότι η Ελλάδα ήδη βρίσκεται με το ένα πόδι εκτός ευρώ, για να συσπειρώσει και να κινητοποιήσει τους «αγανακτισμένους πολίτες». Οι Γάλλοι έχουν δικαίωμα να λένε ΟΧΙ στο ευρωσύνταγμα κι οι Βρετανοί έχουν δικαίωμα να κάνουν δημοψήφισμα με το ερώτημα της απόσυρσης από την ΕΕ, χωρίς κανείς να τολμά να αμφισβητήσει τη δημοκρατία και την κυριαρχία τους. Αλλά ένα ελληνικό δημοψήφισμα για μια εξοντωτική οικονομική συμφωνία είναι αιτία πολέμου.

Στην προσπάθεια ματαίωσης του δημοψηφίσματος και δημιουργίας κλίματος πολιτικής ανωμαλίας, Σαμαράς και Βενιζέλος προσπάθησαν να εμπλέξουν και τον πρόεδρο της Δημοκρατίας. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι ο κ. Παυλόπουλος, ένας συντηρητικός πολιτικός, ο οποίος ωστόσο απέφυγε, παρά τις τρομερές πιέσεις, να βάψει τα χέρια του με αίμα το Δεκέμβρη του 2008, δεν διανοείται να περάσει στην πολιτική Ιστορία του τόπου σαν καινούργιος Γλύξμπουργκ των καινούργιων Ιουλιανών.

7. Σε κάθε περίπτωση, η πολύ σκληρή μάχη των επόμενων επτά ημερών μπορεί να κερδηθεί. Η άθλια στάση των δανειστών και του ντόπιου υπηρετικού προσωπικού τους έχει συσσωρεύσει τεράστια οργή και ριζοσπαστικοποίηση σε ένα μεγάλο μέρος τόσο των εργατικών, όσο και των μεσαίων στρωμάτων που ασφυκτιούν. Το στρατόπεδο του ΟΧΙ διαθέτει τρία πολύ ισχυρά, στο συνδυασμό τους, χαρτιά- την υπεράσπιση των λαϊκών συμφερόντων απέναντι σε διεθνείς τοκογλύφους και Έλληνες ολιγάρχες, της δημοκρατίας απέναντι στους νεοπραξικοπηματίες και της εθνικής κυριαρχίας απέναντι σε όσους καθηλώνουν την Ελλάδα σε ρόλο αποικίας χρέους. Η ρήξη με το ιερατείο των Βρυξελλών θα προκαλέσει αναταραχή στις αγορές και σοβαρά πολιτικά προβλήματα των κυβερνώντων, ιδίως στις χώρες της περιφέρειας. Σε λίγο θα δουν ότι το ΟΧΙ δεν είναι το «Κούγκι» κάποιων απελπισμένων. Είναι, μπορεί να γίνει, όπλο σε ένα ασύμμετρο πόλεμο, από τον οποίο έχουν κι αυτοί πολλά να χάσουν.

8. Αυτό προϋποθέτει, πρώτον, αποφασιστικότητα και γερά νεύρα- κάτι που δεν έδειξαν οι δηλώσεις Βαρουφάκη από τις Βρυξέλλες, όπου εμφάνισε το δημοψήφισμα κάτι σαν απλό διαπραγματευτικό ατού, που μπορεί να αποσυρθεί ανά πάσα στιγμή, αν μας φέρουν κάτι σαν το κείμενο των 47 σελίδων.

Δεύτερον, αποφασιστικές κινήσεις της κυβέρνησης για τον έλεγχο από την πλευρά της της Τράπεζας της Ελλάδας και των συστημικών τραπεζών, ώστε να διαχειρισθεί, εν ανάγκη με έκτακτα μέτρα, την κατάσταση έκτακτης ανάγκης στην οποία βρισκόμαστε.

Τρίτον, την άμεση κινητοποίηση του λαϊκού παράγοντα, με επιτροπές του «όχι» σε όλη την Ελλάδα, στηριγμένες στο σύνολο των μαχόμενων, λαϊκών δυνάμεων, με συλλαλητήρια, συγκεντρώσεις, εκστρατεία γειτονιά τη γειτονιά, δρόμο το δρόμο, σπίτι το σπίτι.

Τέταρτον, τις γενικές γραμμές του πολιτικού και κοινωνικού σχεδίου για την Ελλάδα της 6ης Ιουλίου: ο ελληνικός λαός είναι σε θέση να κατανοήσει την ανάγκη να αναλάβει ρίσκα, να σηκώσει άγκυρα για «αχαρτογράφητα νερά», όπως μας λένε, όταν η μόνη εναλλακτική λύση που του προσφέρουν είναι να μείνει εσαεί καθηλωμένος στα βρώμικα νερά, σ’ αυτό το λιμάνι της αγωνίας, όπου τον βομβαρδίζουν καθημερινά χωρίς να έχει έξοδο κινδύνου. Για να το κάνει, όμως, θα πρέπει τα ρίσκα που θα πάρει να είναι ανάλογα με τα οφέλη που θα προσδοκά, έτσι ώστε ο φόβος του άγνωστου να υπερκεραστεί από τη θετική ελπίδα μιας Ελλάδας της δικαιοσύνης και της κυριαρχίας, όπου ο ίδιος ο λαός της θα είναι καπετάνιος στο καράβι της ζωής του.

Γερμανικά κέρδη (πάνω από 41 δισ ευρώ) από την ελληνική καταστροφή!

Link

Σε ρόλο κοινού τοκογλύφου η γερμανική κυβέρνηση «αξιοποιεί» τη διαφορά των επιτοκίων και κερδίζει δεκάδες δισεκατομμύρια από τα δάνεια στην Ελλάδα

ΔΑΝΗΣ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ • 22 Ιουνιου 2015,

Πριν λίγες μέρες, στις 13 Ιουνίου, ο αντικαγκελάριος της γερμανικής κυβέρνησης, Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, δήλωσε: «Δεν θα αφήσουμε τους Γερμανούς εργάτες και τις οικογένειές τους να πληρώσουν για τις υπερβολικές προεκλογικές υποσχέσεις μιας εν μέρει κομμουνιστικής κυβέρνησης»…

Ήταν μια νέα παραλλαγή ενός ισχυρισμού που ακούστηκε πολλές φορές τα τελευταία χρόνια και ο οποίος με δύο λόγια συμπυκνώνεται στο ότι οι Έλληνες όχι μόνο δεν θέλουν να εργάζονται, αλλά θέλουν και να ζουν με τα λεφτά των άλλων…

Παρακάμπτουμε την ιταμότητα της δήλωσης, ιδιάζουσα του πνεύματος «γκαουλάιτερ», που διαπνέει την γερμανική κυβέρνηση γενικά. Παρακάμπτουμε, επίσης, τα περί «…κομμουνιστικής κυβέρνησης», που αναδεικνύουν το αντικομμουνιστικό υπόβαθρο του κ. Αντικαγκελάριου.

Θα σταθούμε στην ουσία αυτού του ισχυρισμού για να δούμε ποιος βγαίνει κερδισμένος και ποιος χαμένος από αυτή την ιστορία.

Έχουμε και λέμε λοιπόν:

Ινστιτούτο Κιέλου: 41 δισ τα κέρδη της Γερμανίας από την κρίση!

· Σύμφωνα με έκθεση του γερμανικού Ινστιτούτου Παγκόσμιας Οικονομίας (ΙFW), που έχει έδρα στο Κίελο, σημαντικά είναι τα οφέλη τα οποία έχει αποκομίσει η Γερμανία την πενταετία 2010-2014, οπότε και ξέσπασε η κρίση χρέους στην Ευρωζώνη. Συγκεκριμένα, τα οφέλη της Γερμανίας, της μεγαλύτερης οικονομίας της Ευρωζώνης, ανέρχονται σε 40,9 δισ. ευρώ, και στο ποσόν αυτό συγκαταλέγονται τα επιπλέον κρατικά έσοδα λόγω χαμηλών επιτοκίων δανεισμού. Πιο συγκεκριμένα, το γερμανικό Δημόσιο δανείστηκε την εν λόγω περίοδο με χαμηλότερα επιτόκια, ενώ και τα γερμανικά ομόλογα, ως σύμβολα ασφάλειας και σταθερότητας, είχαν μεγάλη ζήτηση εν μέσω δημοσιονομικής κρίσης.

· Κατά το ΙFW, η αγορά ομολόγων έχει προσφέρει στο Βερολίνο σχεδόν 80 δισ. ευρώ σε έσοδα μεταξύ 2009 και 2013, συμβάλλοντας μαζί με τα φορολογικά έσοδα στον ισοσκελισμό του προϋπολογισμού και τη σταθεροποίηση του δημόσιου χρέους της. Εξίσου σημαντική είναι και η συμβολή των εξαγωγών, οι οποίες βοηθήθηκαν από ένα σχετικά αδύναμο ευρώ ως προς το δολάριο.

· Επιπλέον, οφέλη από την κρίση είχαν και τα ακίνητα στη Γερμανία.Προτού να εκδηλωθεί η κρίση χρέους, η αγορά ακινήτων της χώρας δεν φαινόταν να έχει κάποιο ενδιαφέρον για τους ξένους επενδυτές. Τις τελευταίες δεκαετίες, οι τιμές των ακινήτων είχαν μείνει στάσιμες, αλλά η αστάθεια και τα σοβαρά οικονομικά προβλήματα στους πιο αδύναμους κρίκους της Ευρωζώνης (Ελλάδα, Πορτογαλία, Ισπανία, Ιρλανδία) μετέβαλλαν άρδην το σκηνικό. Υπό τα νέα δεδομένα, οι ξένοι επενδυτές είχαν έναν ακόμα λόγο να στραφούν στη γερμανική αγορά ακινήτων, η οποία θεωρείτο ασφαλής επιλογή.

· Εάν εξετάσει κανείς τα στατιστικά στοιχεία του ΟΟΣΑ, θα διαπιστώσει πως στη Γερμανία, συνολικά, οι τιμές ακινήτων αυξήθηκαν 5,4% το 2011, ενώ στα μεγάλα αστικά κέντρα το ποσοστό της αύξησης αποδείχθηκε έτι υψηλότερο. Η συγκεκριμένη τάση, όπως ήταν αναμενόμενο, αποτυπώνεται και στη δραστηριότητα των κατασκευαστικών ομίλων και του κλάδου εν γένει. Το 2011 και το 2012 υπήρξε ουσιαστική ενίσχυση στην οικονομική δραστηριότητα κατά 4,4% και 4,2% αντίστοιχα.

Κλάους Ρέγκλινγκ: «Η Γερμανία λειτουργεί τοκογλυφικά»…

· Στις 27 Μαρτίου του 2012 ο Γερμανός επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM), Κλάους Ρέγκλινγκ, σε συνέντευξη στο περιοδικό «FOCUS» ομολογούσε ότι η Γερμανία, όχι μόνο δεν ζημιώνεται από την κρίση της Ελλάδας, αλλά αντιθέτως, κατέγραφε σημαντικά κέρδη, τα οποία μάλιστα αναμενόταν να πολλαπλασιαστούν σε βάθος χρόνου, όσο οι προσπάθειες για την «επίλυσή» της κρίσης εντατικοποιούνται…

  • Αυτό, σύμφωνα με τον κ. Ρέγκλινγκ, συνέβαινε και συμβαίνει, γιατί η Γερμανία δανείζει στην Ελλάδα όχι απευθείας αλλά μέσω των έκτακτων μηχανισμών στήριξης, με επιτόκια, πολύ μεγαλύτερα από αυτά με τα οποία δανείζεται η ίδια. «Κατ” αυτόν τον τρόπο η Γερμανία λειτουργεί ουσιαστικά τοκογλυφικά, έχοντας βάλει στα ταμεία της μέχρι στιγμής περίπου 15 δισ. Ευρώ», είπε ο επικεφαλής του EΣΜ, τονίζοντας παράλληλα ότι «οι επιχειρήσεις διάσωσης δεν έχουν κοστίσει ούτε ένα ευρώ μέχρι στιγμής στους Γερμανούς φορολογούμενους. Στη Γερμανία έχει επικρατήσει η πεποίθηση ότι κάθε μεμονωμένη μεταφορά χρημάτων προς την Ελλάδα βαρύνει τον προϋπολογισμό της χώρας και χρηματοδοτείται από τα χρήματα φορολογουμένων. Η άποψη ότι τα χρήματα δόθηκαν και δεν θα επιστραφούν ποτέ είναι λάθος. Πρόκειται για δάνεια – τα οποία πρέπει να αποπληρωθούν. Απελευθερωθείτε από την εικόνα της Ελλάδας ως βαρελιού χωρίς πάτο. Δεν υπάρχουν δώρα ούτε μόνιμες μεταφορές χρημάτων».

· Στη συνέχεια, ο Κλάους Ρέγκλινγκ εξηγούσε πως η Γερμανία βγαίνει κερδισμένη από την κρίση χρέους και τη διάσωση της Ελλάδας. «Η Γερμανία έχει ωφεληθεί από την κρίση, επειδή στη χώρα διοχετεύεται πολύ κεφάλαιο. Το γεγονός αυτό πιέζει τα επιτόκια δανεισμού προς τα κάτω. Σύμφωνα με ινστιτούτα ερευνών, η Γερμανία πληρώνει εξαιτίας της κρίσης 15 δισ. ευρώ λιγότερα σε τόκους. Οι ευνοϊκοί όροι δανεισμού της Γερμανίας λειτουργούν και επ’ ωφελεία των πολιτών, οι οποίοι χρηματοδοτούν την αγορά ακινήτου».

Γερμανικό υπουργείο Οικονομικών: «Βγάλαμε» 41 δισ από την ελληνική κρίση

· Στις 20/7/2013, το υπουργείο Οικονομικών της Γερμανίας απαντώντας στον ελληνικής καταγωγής βουλευτή Γ. Χατζημαρκάκη ανακοίνωσε ότι μέχρι εκείνη τη στιγμή είχε κερδίσει από την ελληνική κρίση το θηριώδες ποσό των 41 δισ ευρώ λόγω της διαφοράς των επιτοκίων.

Ενα αποκαλυπτικό γερμανικό ντοκιμαντέρ

Παρακολουθείστε εδώ ένα εξαιρετικό ντοκιμαντέρ του γερμανικού καναλιού ARD σχετικά με τους μύθους και την πραγματικότητα για το ελληνικό χρέος και την προπαγάνδα των δανειστών.

https://youtu.be/l2xVpjyiziI

Αιώνας εμπορίου (Τάσος Λειβαδίτης)

Link

H προσφορά κι η ζήτηση ρυθμίζουνε την κοινωνία
έλεγε ο μεγάλος αδερφός μου Mαρξ. Ένα μικρό, ανήθικο
εμπόριο
κάθε χειρονομία, κάθε λέξη, κι η πιο κρυφή σου σκέψη ακόμα,
μεγάλα λόγια στις γωνιές των δρόμων, οι ρήτορες σαν τους
λαχειοπώλες
διαφημίζοντας όνειρα για μελλοντικές κληρώσεις
τα αισθήματα στο Xρηματιστήριο, στα λογιστικά βιβλία
δούναι και λαβείν, πίστωση, χρέωση,
ισολογισμοί, εκπρόθεσμες συναλλαγματικές, μετοχές,
χρεώγραφα
κι ας κλαίει αυτή η γυναίκα στο δρόμο, τί σημασία έχει;
«ζούμε σε μια μεγάλη εποχή», οι παπαγάλοι δεν κάνουν
ποτέ απεργία
μικροί, ανάπηροι μισθοί αγορασμένοι με νεκρές
περηφάνειες
γνώση αβέβαιη, πληρωμένη μ” όλη τη βέβαιη νειότη σου,
βρέχει νομίσματα, οι άνθρωποι τρέχουν σαν τρελλοί να τα
μαζέψουν
νομίσματα όλων των εποχών, ελληνικά, ρωμαϊκά, της Bαβυλώνας,
δολλάρια ασημένια
η βροχή είναι πυκνή, ανελέητη, πολλοί σκοτώνονται
πλανόδιοι έμποροι αγοράζουνε τα πτώματα ― θα χρειαστούν
μεθαύριο
σαν ανεξόφλητες αποδείξεις της «μεγάλης μας εποχής»,
κι αυτούς τους λίγους στίχους χρειάστηκε ένα ολόκληρο
θησαυροφυλάκιο πόνου, για να τους αποσπάσω
απ” τη φιλάργυρη αιωνιότητα, σαν τοκογλύφοι οι μέρες μας
μάς κλέβουν τη ζωή, τί ζέστη, θε μου, κι όμως βρέχει,
τί καιρός, μα δε θα μου τη σκάσετε εμένα, κύριοι,
είμαι ιδιοφυία στο είδος σας, πίστωση, χρέωση,
ο Pοκφέλλερ άρχισε
πουλώντας καρφίτσες. Θα χτίσω, λοιπόν, κι εγώ ένα μεγάλο
προστατευτικό σπίτι
με τις πέτρες που μου ρίξατε
σ” όλη τη ζωή μου.

15 εργατικές συσπειρώσεις διακηρύσσουν όχι σε νέα συμφωνία – μνημόνιο, να πάρουμε πίσω όσα μας έκλεψαν

Όχι σε νέα συμφωνία-μνημόνιο.

Να πάρουμε πίσω όσα μας έκλεψαν, να διεκδικήσουμε όσα μας αξίζουν!

Συνάδελφοι εργαζόμενοι, άνεργοι, νέοι

Όπως όλα δείχνουν, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, είναι σταθερά προσανατολισμένη στην υπογραφή μιας νέας αντιλαϊκής συμφωνίας με την αντιδραστική «Ιερή Συμμαχία» ΕΕ-ΔΝΤ. Μιας συμφωνίας που περιλαμβάνει νέους φόρους, χτύπημα των ταμείων, ιδιωτικοποιήσεις, συνέχιση και παγίωση του μνημονιακού πλαισίου.

Με το δόγμα «ούτε σύγκρουση- ούτε υποταγή» και του «έντιμου συμβιβασμού» υποτάχτηκε στις βασικές αξιώσεις των δανειστών και του κεφαλαίου και εγκατέλειψε γρήγορα τις όποιες προγραμματικές εξαγγελίες και κόκκινες γραμμές. Αποδέχτηκε την αποπληρωμή του χρέους και την αποφυγή κάθε μονομερούς ενέργειας, αντίθετης στο μνημονιακό κεκτημένο. Συμφώνησε στην επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων και στην φορολεηλασία της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, διακήρυξε τη συνέχειας ενός κράτους υπηρέτη της ολιγαρχίας,

Κάθε μέρα που περνάει γίνεται ολοένα και πιο φανερό ότι η γραμμή του συμβιβασμού στο πλαίσιο της ΕΕ, της εξυπηρέτησης του χρέους, της υποταγής στο κεφάλαιο και στους εργοδότες, οδηγεί σε όξυνση των κοινωνικών προβλημάτων, στην χειροτέρευση της θέσης των εργαζομένων, στη διαιώνιση και συνέχιση της πολιτικής των μνημονίων και της βάρβαρης αντιλαϊκής πολιτικής Ε.Ε.-ΔΝΤ-κεφαλαίου.

Συνεχίζει τις ιδιωτικοποιήσεις (π.χ. ΟΛΠ, ιππόδρομος, κλπ). Ταυτόχρονα οι τεράστιες ελλείψεις σε προσωπικό και η υποχρηματοδότηση επιταχύνουν την εξέλιξη των ιδιωτικοποιήσεων σε όλο το δημόσιο, και κυρίως στην υγειά, την πρόνοια, στους ΟΤΑ στα εκπαιδευτικά ιδρύματα και συνολικά στην εκπαίδευση

Οι κλαδικές συμβάσεις παραμένουν εξοβελισμένες και πρακτικά καταργημένες.

Η δέσμευση της νέας κυβέρνησης για επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ οδηγείται σε αναβολή. Ακόμα και αυτές οι κυβερνητικές προτάσεις, τίθενται υπό την αίρεση των αξιώσεων της εργοδοσίας και των δανειστών. Στο σχέδιο Νόμου του Υπ. Εργασίας για τα εργασιακά, διακρίνει κανείς την διατήρηση και συνέχιση των κομβικών αντεργατικών ρυθμίσεων που επιβλήθηκαν από τα μνημόνια.

Στον τομέα της ανεργίας η πρώτη προτεραιότητά της κυβέρνησης είναι η διεύρυνση και γενίκευση της εκ περιτροπής και προσωρινής εργασίας, των προγραμμάτων ΟΑΕΔ- ΕΣΠΑ, προσφέροντας τζάμπα εργασία προς το κεφάλαιο και ανακυκλώνοντας την ανεργία. Η Κυριακάτικη αργία δεν νομοθετείται γιατί το ζητούν οι έμποροι

Το καθεστώς της εργασιακής ομηρίας συνεχίζεται με χιλιάδες εργαζόμενους συμβασιούχους να ζουν υπό το καθεστώς της απειλής άμεσης απόλυσης. Πολλοί παραμένουν απλήρωτοι εδώ και μήνες, ενώ η κυβέρνηση νομοθετεί (άρθρο 49 του ν. 4325/2015) για παράταση των συμβάσεων με ιδιώτες και για συμβάσεις έργου στις υπηρεσίες καθαριότητας σε όλο το δημόσιο και τους φορείς του. Παράλληλα, φέρνει 52.000 και πλέον “ωφελούμενους” μέσω των 5μηνων προγραμμάτων ανακύκλωσης της ανεργίας.

Μεθοδεύεται νέα λεηλασία των ασφαλιστικών ταμείων που θα οδηγήσει στην τελική κατάρρευσή τους.

Ήδη το ΕΤΑΑ άρχισε να σπάει ομόλογα χάνοντας εκατομμύρια. Άνοιξε η συζήτηση για συμφωνία για την κατάργηση στην ουσία των συνταξιοδοτήσεων κάτω από τα 62 χρόνια (για τα 35 και 37 έτη χωρίς όριο, με ανήλικο, στα βαρέα και ανθυγιεινά, κ.λπ.).

Μας προετοιμάζουν για νέες περικοπές στους μισθούς μέσω της κατάργησης της προσωπικής διαφοράς και εναπομείναντων επιδομάτων και με νέο μισθολόγιο που θα είναι άμεσα συνδεδεμένο με μια “νέα” αξιολόγηση. η οποία στη βασική της κατεύθυνση θα παραμένει στο πλαίσιο του ανταγωνισμού-κανιβαλισμού μεταξύ των εργαζομένων στο δημόσιο.

Επιχειρείται να επιβληθεί μόνιμα και υποχρεωτικά ο θεσμός της κινητικότητας μετατρέποντας τους εργαζόμενους σε όλο το δημόσιο σε λάστιχο.

Συνάδελφοι εργαζόμενοι, άνεργοι, νέοι,

Δεν υπάρχει τρίτος δρόμος ανάμεσα στα συμφέροντα της εργαζόμενης πλειοψηφίας από τη μια και τα συμφέροντα του κεφαλαίου από την άλλη. Αυτό αναδεικνύουν και οι κυβερνητικές παρεμβάσεις και «μεταρρυθμίσεις» στην αγορά εργασίας.

Η κατάσταση στη δουλειά και τη ζωή μας συνολικά παραμένει δραματική η πολιτική της φτώχειας και της μιζέριας συνεχίζεται,από την καλπάζουσα ανεργία, την επισφάλεια, την εργοδοτική αυθαιρεσία, τις τεράστιες μισθολογικές απώλειες της 5ετίας, την διάλυση των συλλογικών συμβάσεων κλπ.

Οι εργοδότες αποθρασυμένοι, από τους αντεργατικούς νόμους προχωρούν σε μειώσεις μισθών, απολύσεις, τρομοκρατία, αντικατάσταση «παλιών» εργαζόμενων με «νέους» με ελαστικές μορφές απασχόλησης (voucher κα). Το εργοδοτικό έγκλημα στα ΕΛΠΕ καταδεικνύει την απάνθρωπη συνταγή της κερδοφορίας που χρησιμοποιεί η εργοδοσία και που θέλει τους εργαζόμενους αναλώσιμους.

Να σπάσουμε την αναμονή και την ανάθεση,

μάχη τώρα ενάντια στα νέα και παλιά μέτρα.

Να ξηλωθεί η αντιλαϊκή πολιτική ΕΕ-ΔΝΤ-κεφαλαίου!

Εργαζόμενοι, οι άνεργοι, η νεολαία να βρεθούμε στην πρώτη γραμμή για να μην περάσουν τα νέα μέτρα και να γκρεμιστούν τα μνημόνια και οι εφαρμοστικοί τους νόμοι. Καμία αντιλαϊκή συμφωνία με όποιο «περιτύλιγμα» και όνομα έρθει. Για να βγουν οι εργατικές ανάγκες στο προσκήνιο, για να διεκδικήσουμε το χαμένο πλούτο.

Μόνο με αγώνες και διεκδίκηση, θα μπει φραγμός στις αντιλαϊκές πολιτικές. Μόνο με συντονισμένο πανεργατικό αγώνα θα ηττηθεί η κυβερνητική πολιτική της υποταγής και θα ικανοποιηθούν τα άμεσα αιτήματα των εργαζομένων, των ανέργων, της νεολαίας.

Καμία εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, που δεν πρόκειται να ξεδιπλώσουν καμία ουσιαστική αγωνιστική απάντηση στη νέα συμφωνία-μνημόνιο.

Σήμερα χρειάζεται ένα ταξικά ανασυγκροτημένο εργατικό κίνημα. Που θα παλεύει για τα δικαιώματά και τις ανάγκες μας. Ανεξάρτητο από την αστική πολιτική και λογική, συγκροτημένο σε ταξική βάση, που θα ασκεί πολιτική από τους ίδιους τους εργαζόμενους και τα σωματεία τους. Της αλληλεγγύης και της συλλογικότητας, του μαζικού ανατρεπτικού αγώνα και όχι της διαμαρτυρίας. Της αποφασιστικής σύγκρουσης με τον κόσμο του κεφαλαίου, με την οικονομική και πολιτική εξουσία του.

Οι αγώνες του τελευταίου διαστήματος, στην υγεία ή οι μάχες που δίνονται σε χώρους του ιδιωτικού τομέα είναι ελπιδοφόρα σημεία της δυνατότητας μιας νέας ανάτασης των αγώνων μας.

Συνάδελφοι εργαζόμενοι, άνεργοι, νέοι.

Δεν περιμένουμε άλλο, παλεύουμε διεκδικούμε και επιβάλουμε!

Άμεση νομοθετική κατοχύρωση του κατώτερου μισθού στα 751 ευρώ, όλων των κλαδικών μισθών και Συμβάσεων και επιδομάτων στα επίπεδα του 2009, σαν αφετηρία για πραγματικές αυξήσεις, ώστε να ζούμε αξιοπρεπώς από τη δουλειά μας. Κατάργηση όλων των μνημονιακών νόμων και διατάξεων που τσακίζουν τις συλλογικές συμβάσεις και επέβαλαν περικοπές σε μισθούς και συντάξεις. Επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού και σύνταξης. Κανένας εργαζόμενος χωρίς συλλογική σύμβαση. Ξεπάγωμα της μισθολογικής και βαθμολογικής εξέλιξης για όλους τους εργαζόμενους. Αυξήσεις στους μισθούς στο δημόσιο με νέο μισθολόγιο χωρίς σύνδεση του μισθού με το βαθμό, την αξιολόγηση και την απόδοση, με τα κριτήρια της ανταγωνιστικότητας.

Άμεσα μέτρα ενάντια στην ανεργία. Άρση της απαγόρευσης των προσλήψεων και μαζικές προσλήψεις σε δημόσιο υγειά παιδεία πρόνοια ΟΤΑ. Μείωση του χρόνου εργασίας και συνταξιοδότησης (7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο). Εθνικοποίηση, χωρίς αποζημίωση και άνοιγμα όλων των κλειστών εργοστασίων, με εργατικό έλεγχο.

Επίδομα ανεργίας σε όλους τους ανέργους χωρίς προϋποθέσεις, ίσο με το βασικό μισθό. Διαγραφή των χρεών τους σε τράπεζες, εφορία, δημόσιο, ταμεία. Πλήρης ιατροφαρμακευτική ασφαλιστική κάλυψη των ανέργων και πρόσβαση τους σε όλες τις κοινωφελείς υπηρεσίες.

Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Κατάργηση τώρα της ευέλικτης και ελαστικής εργασίας. Νομοθετική ρύθμιση τώρα για να μπει τέλος στην ομηρία των συμβασιούχων με μετατροπή των συμβάσεων τους σε αορίστου χρόνου. Να σταματήσει το σκλαβοπάζαρο των προγραμμάτων απασχόλησης, των ενοικιαζόμενων, της αμοιβής με μπλοκάκι.

Εφαρμογή των ΣΣΕ και του μισθολογίου στους εργαζόμενους των 5μηνων μέσω ΟΑΕΔ και όλων των εργαζομένων με οποιαδήποτε σχέση εργασίας. Κατάργηση της απλήρωτης και μαύρης εργασίας με αυστηρές ποινές στους εργοδότες. Επαναφορά της Κυριακής αργίας και του 5ήμερου.

Άμεσα μέτρα για την κοινωνική ασφάλιση. Αποκατάσταση των απωλειών από το PSI. Άμεση χρηματοδότηση των ασφαλιστικών ταμείων. Να αποδοθούν οι οφειλές του κράτους και της εργοδοσίας. Αύξηση των εργοδοτικών και κρατικών εισφορών, κατάργηση της εργατικής εισφοράς. Κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων. Αποκλειστικά δημόσια, καθολική κοινωνική ασφάλιση.. Καμία περικοπή σε εφάπαξ και επικουρική σύνταξη. Όχι σε οποιαδήποτε σκέψη για νέα αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης με οποιοδήποτε τρόπο.

Καμιά ιδιωτικοποίηση, κατάργηση των νόμων εκχώρησης, άμεσης ή έμμεσης, των αρμοδιοτήτων του δημοσίου και των ΟΤΑ σε ιδιώτες. Κατάργηση του ΤΑΙΠΕΔ, επανεθνικοποίηση των εταιρειών που ξεπουλήθηκαν. Εθνικοποίηση των τραπεζών χωρίς αποζημίωση, με εργατικό έλεγχο. Αποκλειστικά δημόσιο σύστημα στα βασικά κοινωνικά αγαθά (ενέργεια, νερό, συγκοινωνίες, υγεία, εκπαίδευση, πολιτισμός κλπ) ενάντια στην απελευθέρωση των αγορών. Όχι στη ληστεία των ταμειακών διαθέσιμων του δημοσίου και των ταμείων.

Παλεύουμε άμεσα ενάντια στους πλειστηριασμούς και τις κατασχέσεις. Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και όλων των χαρατσιών. Να αυξηθεί η φορολογία του κεφαλαίου στο 45%. Δραστική μείωση στη φορολόγηση των εργαζομένων. Να καταργηθεί ο ΦΠΑ στα είδη λαϊκής κατανάλωσης.

Δημοκρατία στους χώρους δουλειάς. Πλήρης προστασία της συνδικαλιστικής δράσης. Ανεξαρτησία των συνδικάτων από κάθε κρατική, δικαστική και εργοδοτική παρέμβαση. Κατοχύρωση του εργατικό βέτο των σωματείων για κρίσιμα θέματα της παραγωγικής διαδικασίας.

Συνολικός πολιτικός αγώνας για την ανατροπή της πολιτικής

του μαύρου μετώπου κεφαλαίου-ΕΕ-ΔΝΤ

Κατάργηση των μνημονίων, κανένα νέο μνημόνιο όπως και να ονομάζεται. Παύση πληρωμών, διαγραφή του χρέους. Ακύρωση του Δημοσιονομικού Συμφώνου Σταθερότητας. Απειθαρχία, ρήξη, έξοδος από ευρωζώνη και ΕΕ. Παίρνουμε πίσω όσα μας έκλεψαν, διεκδικούμε όλα όσα μας αξίζουν, τον πλούτο που παράγουμε, ανατρέπουμε την σχέση μισθών κερδών σε βάρος μας με ορίζοντα την κατάργησης της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Το επόμενο διάστημα:

· Απαιτούμε από τις συνδικαλιστικές οργανώσεις να κηρύξουν πανεργατική απεργιακή απάντηση στην αντιλαϊκή συμφωνία.

· Καλούμε σε μαζικές συνελεύσεις στους χώρους δουλειάς και οργάνωση αγωνιστικών κινητοποιήσεων.

· Στηρίζουμε τις απεργιακές κινητοποιήσεις κλάδων και σωματείων και κάθε αγωνιστική κινητοποίηση ενάντια στην παγίωση και συνέχιση του μνημονιακού πλαισίου και τις νέες αντιλαϊκές συμφωνίες.

· Αγωνιστικές Κινήσεις Συσπειρώσεις ΟΤΑ

· Αγωνιστική Πρωτοβουλία για την Ανατροπή στην ΠΟΕΔΗΝ

· Αγωνιστική Πρωτοβουλία πρ. ΑΤΕ- Πειραιώς

· Αγωνιστική Συσπείρωση Εργαζομένων ΟΤΕ

· Αγωνιστική Ταξική Ενότητα στο ΕΚΑ

· Αριστερή Πρωτοβουλία Τεχνικών

· ATTACK στην ανεργία και στην επισφάλεια

· Δίκτυο Διοικητικών Υπαλλήλων ΑΕΙ

· Ενωτική Αγωνιστική Συνεργασία – ΕΑΣ ΕΘΕΛ

· ΛΑΝΤΖΑ- Αγωνιστική εργατική Συσπείρωση στον Επισιτισμό Τουρισμό

· Πρόταση Προοπτικής – Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση Εργαζομένων Εθνικής Τράπεζας

· Πρωτοβουλία Εργαζομένων εταιρειών φαρμάκου/ιατροτεχνολογικών & συναφών κλάδων

· Πρωτοβουλία Οικοδόμων

· Πρωτοβουλία Συναδέλφων Βιβλίου-Χάρτου-Ψηφιακών Ειδών

· Ριζοσπαστική Παρέμβαση Μισθωτών Λογιστών

Η ενημέρωση στην «άλλη ζωή» !