Για τον Θάνο…

Πολλές φορές προσπαθώ να περιγράψω γιατί είναι σημαντικό να δοθεί σε κάποιον η ευκαιρία να σπουδάσει…. Όχι φυσικά για να εξαργυρώνει ένα κομμάτι χαρτί σε υποψήφιους εκμεταλλευτές του ή για να μπορεί να έχει χρόνο να τον ακούν αυτοί (και αυτοί με αντίστοιχα κομμάτια χαρτί) που δεν θα τον κοίταγαν αλλιώς….

Αλλά για να έχει τον χρόνο και τον ορίζοντα να μάθει , να αναζητήσει , να αναλύσει τραγούδια και στοίχους, να διαβάσεις το βιβλιαράκι που συνοδεύει τα cd, να θέλει να το μοιραστεί, να το σχολιάσει , να το εξηγήσει να του το εξηγήσουν….

Άκουσα, όπως και πολύ άλλη, τα Διάφανα ως φοιτητής. Είχαμε ξενυχτήσει πολλές νύχτες, με πολύ ποτό συνοδεία με τις μουσικές τους και τους στίχους τους…

Όλα ξεκίνησαν σε ένα cd “εναλακτικου Rock” της εποχής (1994) το Μαγικό βοτάνι, με την Μουχλαλούδα (κατά κόσμο Η μπαλάντα της φωτιάς) mp3 , ένα τραγούδι αφιερωμένο στην Κατερίνα Γώγου και φυσικά το ταξίδι με τέτοια αφετηρία δεν θα μπορούσε να μην ήταν μακρύ….

Σε όλη αυτή την πορεία γνώρισα για πρώτη φορά ή είδα και σε άλλες όψεις:

· Την Απώλεια του έρωτα….. mp3.

· Το ποτό με φίλους που έχουν περιεχόμενο …. Ώστε να αποκτά περιεχόμενο και το ποτό. mp3.

· Το πάθους στο έρωτα ….. mp3.

· Την αυτογνωσία και τον εγωισμό ….mp3

· Τους φίλους που υπάρχουν γύρο μας αρκεί να ψάξουμε να τους βρούμε…. Mp3

· Την ομορφιά της διαφορετικότητας και ο αγώνας αυτής…. Mp3

· Την μοναξιά …… mp3

· Την ελπίδα σε κάθε αγώνα ακόμα και αν σου φαίνεται μάταιος …. Mp3

· Τον Καρυωτάκη…. Mp3

· Τον Ουράνη…. Mp3

· Το αδιέξοδο του συμβιβασμού στην ζωή …. Mp3

· Το τραγούδι του αγωνιζόμενου στη ζωή Φίλου μου …… mp3

Βέβαια πολλές φορές περπατώ σε διάφορες πόλεις την νύχτα (συνήθως «ολίγον» πιωμένος) και πάντα μου έρχεται το τραγούδι του Θάνου:

Τελευταία μέρα – 1996 mp3

Στίχοι: Θάνος Ανεστόπουλος

Μουσική:Διάφανα Κρίνα

Άνοιξαν διάπλατα μαύροι ουρανοί,

άσχημα νέα για τον ποιητή.

Μείναμε μόνοι σ ‘αυτήν την πόλη,

σ ‘αυτήν την πόλη που δεν νυχτώνει.

Μείναμε μόνοι σ ‘αυτήν την πόλη.

Τέρμα τα όνειρα που ‘χαν ζωή,

νέκρωσε η άφθαρτη γόνιμη γη.

Μείναμε μόνοι σ ‘αυτήν την πόλη,

σ ‘αυτήν την πόλη που δεν νυχτώνει.

Μείναμε μόνοι σ ‘αυτήν την πόλη.

Άμα περνιόμαστε για ζωντανοί,

είμαστε από καιρό τώρα νεκροί.

Μείναμε μόνοι σ ‘αυτήν την πόλη,

σ ‘αυτήν την πόλη που δεν νυχτώνει.

Μείναμε μόνοι σ ‘αυτήν την πόλη.

Σβήσαν τα οράματα γίναν καπνός,

χθες αυτοκτόνησε και ο θεός.

Μείναμε μόνοι σ ‘αυτήν την πόλη,

σ ‘αυτήν την πόλη που δεν νυχτώνει.

Μείναμε μόνοι σ ‘αυτήν την πόλη.

Σκάψτε την τρύπα μου για να χωθώ,

από του ήλιου το φως να κρυφτώ.

Μείναμε μόνοι σ ‘αυτήν την πόλη,

σ ‘αυτήν την πόλη που δεν νυχτώνει.

Μείναμε μόνοι σ ‘αυτήν την πόλη.

Τέρμα τα όνειρα που ‘χαν ζωή

νέκρωσε η άφθαρτη γόνιμη γη.

Μείναμε μόνοι σ ‘αυτήν την πόλη,

σ ‘αυτήν την πόλη που δεν νυχτώνει.

Μείναμε μόνοι σ ‘αυτήν την πόλη.

Μακάρι ήταν πιο συχνό να μας προσφέρουν τόσα πολλά και πολλά ακόμα, μια χούφτα άνθρωποι (όπως τα διάφανα)…..

Επειδή, δεν το έχω με τον άλλο κόσμο «Θάνο ο βιός σου, μας πρόσφερε πολλά, μας έδειξε δρόμους και σε άλλους σαν και σένα…..»

Σε ευχαριστώ.

Κάποιος Γιώργος….

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s